ะสิ่งที่อู่คุนพูดนั้นถูกต้อง หากอีกฝ่ายตั้งใจจะหลบซ่อนตั้งแต่แรก ตระกูลเหมียวของพวกเขาก็คงไม่มีวิธีหาตัวอีกฝ่ายได้ในเร็ววัน ที่สำคัญกว่านั้นตระกูลอู่ไม่ใช่ตระกูลเล็กๆ อย่างแต่ก่อนแล้ว การจัดการก็ไม่ง่ายอย่างที่คิด โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่ฝ่ายหนึ่งอยู่ในที่แจ้ง อีกฝ่ายอยู่ในที่ลับ
ในตอนนั้นเองชายชุดดำคนหนึ่งก็เข้ามากระซิบบางอย่างที่ข้างหูของอู่คุน เมื่อได้ยินเช่นนั้นอู่คุนก็เก็บรอยยิ้ม หันไปมองผู้คนบนอัฒจันทร์แล้วเงียบไปครู่หนึ่ง
จากนั้นเขาก็กระโดดขึ้นไปบนเวทีสูง กวาดสายตามองไปยังผู้คนบนอัฒจันทร์พลางกล่าวเสียงดัง “ท่านผู้มีเกียรติทั้งหลาย การต่อสู้ในวันนี้เป็นเพียงความแค้นส่วนตัวระหว่างตระกูลอู่ของข้ากับตระกูลเหมียว ไม่เกี่ยวข้องกับผู้อื่น ตระกูลอู่ของข้าก็ไม่อยากให้ผู้อื่นต้องพัวพัน ดังนั้นทุกท่านไม่ต้องกังวล เชิญออกไปได้ตามสบาย”
“และแน่นอนว่าหากผู้ใดรู้สึกว่าทนการกระทำของข้าอู่คุนในวันนี้ไม่ได้ ก็สามารถบอกมาตามตรงได้ ตระกูลอู่ของข้าพร้อมรับทั้งหมด”
หลังสิ้นเสียงพูด ผู้คนบนอัฒจันทร์ก็ต่างมองหน้ากันไปมา ทันใดนั้นคนส่วนใหญ่ก็ลุกขึ้นทันที หมุนตัวเดินจากไปโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
ส่วนคนที่เหลือลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วส่ายหน้า จากนั้นก็เลือกทำเช่นเดียวกัน แม้พวกเขาจะมีความสัมพันธ์ที่ดีพอสมควรกับตระกูลเหมียว แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นที่จะยอมสละชีวิตเพื่อช่วยเหลือ
เมื่อเห็นคนบนอัฒจันทร์เหลือน้อยลงเรื่อ