านไปแล้ว
ในช่วงสามวันนี้หลี่เต้าพักอยู่ที่โรงเตี้ยมแห่งนี้ในตอนกลางคืนส่วนตอนกลางวันเขาเดินไปทั่วเมืองสือกู่เจี้ยนเพื่อพยายามสืบข่าวเรื่องของสำนักปีศาจเลือดแต่ผลลัพธ์ที่ได้จากการสืบข่าวกลับมีน้อยมาก
สาเหตุหลักคือเขายังคงประเมินสถานะของสำนักปีศาจเลือดในดินแดนทางใต้ต่ำเกินไป หลังจากที่ผู้คนได้ยินว่าเขากำลังสืบข่าวเรื่องของสำนักปีศาจเลือดพวกเขาต่างก็แสดงท่าทีหลีกเลี่ยงเขาอย่างเห็นได้ชัด
แต่โชคดีที่ทรัพย์สินเงินทองสามารถเปลี่ยนใจคนได้ หลังจากที่เขาสืบถามไปทั่วในที่สุดก็มีคนยอมทำการค้าข่าวกับเขาภายใต้เงื่อนไขที่เขาเต็มใจจ่ายในราคาสูงนอกเมืองสือกู่เจี้ยน
หลี่เต้าติดตามคนกลางผู้หนึ่งมาถึงโรงเตี้ยมที่ห่างไกลแห่งหนึ่ง เพิ่งเดินเข้าไปในโรงเตี้ยม เขาก็เห็นชายร่างอ้วนหูใหญ่ที่แผ่กลิ่นอายดุร้ายนั่งดื่มสุราและกินเนื้ออยู่หลังโต๊ะสี่เหลี่ยม ข้างกายเขามีชายร่างกำยำสองคนติดตามอยู่
คนกลางเห็นชายผู้ดุร้ายจึงเอ่ยปากทันที “พี่ใหญ่เฉียน ข้าพาลูกค้ามาให้ท่านแล้ว”
เมื่อได้ยินเสียง ชายที่ถูกเรียกว่าพี่ใหญ่เฉียนก็เงยหน้าขึ้น เขาเอามือปาดคราบน้ำมันที่มุมปากอย่างไม่ใส่ใจ มองสำรวจหลี่เต้าตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วถามว่า “เจ้าคือคนที่ต้องการสืบข่าวของสำนักปีศาจเลือดใช่หรือไม่?”
หลี่เต้ากวาดตามองรอบๆ อย่างไม่ใส่ใจแล้วพยักหน้าเบาๆ พี่ใหญ่เฉียนถูนิ้วมือที่เปื้อนน้ำมันของเขาเลิกคิ้วขึ้น
“ของนั่นเตรียมมาพร้อมแล้วหรือ?”
ห
