หาเขาเองแต่อย่างไรก็ตามวิธีนั้นเป็นการตั้งรับมากเกินไปมีปัจจัยไม่แน่นอนมากเกินไปอาจนำความสูญเสียที่ไม่จำเป็นมาสู่เขาได้มากมาย หลังจากครุ่นคิดสักพัก หลี่เต้าก็ลุกขึ้นยืน เขามองทั้งสองคนแล้วพูดว่า “ในเมื่อพวกเจ้าไม่รู้ก็ช่างเถอะ”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้พี่ใหญ่เฉียนและคนกลางต่างก็ดีใจ ดูเหมือนว่านี่เป็นสัญญาณว่าเขาจะปล่อยพวกเขาไป
ในชั่วขณะถัดมาตะเกียบสองคู่แทงเข้าไปที่หว่างคิ้วของทั้งสองคน
หลี่เต้านึกถึงเทศกาลเทพกู่ที่เจ้าของโรงเตี้ยมเคยพูดถึงก่อนหน้านี้ หลังจากออกจากโรงเตี้ยมแล้ว
“ในเมื่อทางนี้ไม่มีข้อมูลอะไรก็ไปดูทางโน้นกันเถิด”
