หากเป็นเหมียวอวี่ที่ไมเคยออกจากหมู่บ้านมาก่อน เขาอาจจะถูกหลอกโดยคำพูดของเหมียวไได้อย่างง่ายดายเหมือนกับคนอื่นๆ ที่อยู่ในที่นี้และเกลียดชังท่านผู้ว่าการคนนั้น
แต่หลังจากที่ได้เห็นสภาพของเมืองเทียนหนานและผ่านการสั่งสอนด้วยฝ่ามือจากอาของเขา เขาเข้าใจแล้วว่าปัญหาไม่ได้อยู่ที่คนอื่น แต่อยู่ที่สายรองที่สองและสายรองที่ห้า
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อนึกถึงความรู้สึกกดดันอย่างประหลาดที่ท่านผู้ว่าการคนนั้นมอบให้เขา เขาจึงไม่อาจปล่อยให้หมู่บ้านเหมียวถูกใช้เป็นเครื่องมือโดยบางคนได้
เหมียวอวี่เดินออกมาจากฝูงชน มองตรงไปที่เหมียวไหแล้วพูดว่า “เพราะข้าเคยไปเมืองเทียนหนานมาแล้ว ข้าจึงรู้ชัดว่าปัญหาเกิดขึ้นกับใคร”
สุดท้ายเขาก็มองไปยังประมุขตระกูลเฒ่าที่นั่งอยู่บนที่นั่งประธาน ประสานมือคำนับและกล่าวว่า “หากทุกคนไม่เชื่อ ขอให้ประมุขตระกูลเฒ่าสืบสวนดูก็ได้”
“หากปัญหาเกิดจากฝ่ายตรงข้ามจริง ข้าเหมียวอวี่จะนำหน้าเรียกร้องความยุติธรรมให้ตระกูลเหมียว แต่หากเป็นการใช้ประโยชน์โดยผู้ที่มีเจตนาร้าย ก็ปล่อยให้พวกเขาแก้ปัญหากันเองเถิด”
เมื่อเห็นเหมียวอวี่พูดเช่นนี้ สีหน้าของเหมียวไหก็เคร่งเครียดขึ้นทันที เขาไม่คิดว่าเหมียวอวี่จะกระโดดออกมากัดเขา
ในที่สุด สายตาของทุกคนก็มองไปที่ประมุขตระกูลเฒ่า ดินจะเป็นอย่างไรต่อไปยังต้องให้ประมุขตระกูลเฒ่าเป็นผู้ตัดสิน
ประมุขตระกูลเฒ่ามองเหมียวไหและเหมียวหยางก่อนแล้ว สายตาจึงมาตกลงที
