บทันที “นายท่าน ข้ามีเรื่องสำคัญที่ต้องมาพบท่าน”โดยไม่รอให้บุคคลบนบัลลังก์ถาม เขารีบเล่าทุกสิ่งที่ตนเองประสบในเมืองเทียนหนานออกมาทั้งหมด
หลังจากนั้นไม่นาน หวงเซี่ยงกล่าวว่า “หากไม่ออกจากเมืองเทียนหนาน ข้าเกรงว่าทุกสิ่งทางฝั่งข้าจะกลายเป็นสินสอดให้กับท่านผู้ว่าการผู้นั้น”
“ผู้ว่าการคนใหม่หรือ?”
เมื่อได้ยินว่าชายแดนใต้มีผู้ว่าการคนใหม่ บุคคลบนบัลลังก์ก็ตกอยู่ในความเงียบ สายตากระตุกเล็กน้อย แต่ก็กลับมาเย็นชาอีกครั้งอย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นเขาก็เอ่ยขึ้น
“วางเรื่องผู้ว่าการที่ว่านั่นไว้ก่อน ข้าจะถามเจ้าเพียงประโยคเดียว สิ่งของที่ให้เจ้าเตรียมในปีนี้ เจ้านำมาครบหรือไม่?”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ หวงเซี่ยงก็พยักหน้าซ้ำๆ “ข้านำมาครบแล้วขอรับ”พูดจบ เขาหันไปโบกมือให้คนที่อยู่ด้านหลัง
ไม่นานนัก หีบสิบกว่าใบก็ถูกหามมาวางไว้ใต้แท่นบูชาเมื่อหีบถูกเปิดออก แสงสีทองจำนวนมากก็เปล่งแสงสะท้อนออกมาจากภายในหีบเห็นได้ว่าในหีบเหล่านั้นไม่ได้บรรจุสิ่งของอื่นใด แต่เป็นแท่งทองคำขนาดเล็กที่สลักเครื่องหมายต้าเฉียนเต็มไปหมด
หวงเซี่ยงที่อยู่ด้านข้างรีบกล่าว “นายท่าน นี่เป็นทองคำรวมทั้งหมดหนึ่งล้านตำลึง และหากไม่ใช่เพราะเมืองเทียนหนานถูกปิดเมืองกะทันหัน ข้าคงทำได้มากกว่านี้”
เมื่อมองดูหีบทองคำที่วางเรียงรายอยู่บนพื้น บุคคลบนบัลลังก์ก็พยักหน้าเห็นเพียงเขาโบกมือเบาๆ ก็มีเสียงหนักทึบดังขึ้นมาจากในความมืดตามมาด้วยทหารสวมเ