โอรสสวรรค์หัวเราะจบก็หันไปถามเทพจอมโจร
“อันฉางเป็นอย่างไรบ้าง”
เทพจอมโจรตอบว่า “เขากำลังชักจูงตระกูลใหญ่ในเมืองซุนเทียนแต่ละแห่ง ช่วยให้พวกทายาทของตระกูลเหล่านั้นได้ตำแหน่งขุนนาง”
โอรสสวรรค์กล่าวว่า “จับตามองเขาต่อไป อย่าให้ตายง่ายๆ”
“พะยะค่ะ!”
เทพจอมโจรตอบรับแล้วคารวะก่อนจากไป
โอรสสวรรค์เรียกองครักษ์ชุดขาวผู้หนึ่งให้ไปเชิญองค์รัชทายาทเจียงเสวียนเหนียนมา
ครึ่งชั่วโมงต่อมา องค์รัชทายาทเจียงเสวียนเหนียนวัยยี่สิบห้าปีก็มาถึง
รูปร่างหน้าตาของเขาสงางามอย่างยิ่ง ขณะเดินจะมีกลิ่นอายของชนชั้นสูงโดยธรรมชาติ
เขาพับมือซ้ายไว้ด้านหลัง มือขวาวางไว้ที่หน้าท้อง ถือหม้อเล็กไว้ในมือ ข้างในมีคางคกวิเศษฟ้าดินอยู่
“เสด็จพ่อทรงเรียกลูกมา มีเรื่องใดหรือพะยะค่ะ”
เจียงเสวียนเหนียนคารวะแล้วถามอย่างยิ้มแย้ม
โอรสสวรรค์แค่นหัวเราะ “ตอนนี้แผ่นดินโกลาหล เจ้าคือว่าที่กษัตริย์ยังจะยิ้มออกอีกหรือ”
เจียงเสวียนเหนียนกล่าว “กระหม่อมย่อมยิ้มได้พะยะค่ะ ยามนี้แผ่นดินกำเนิดวีรบุรุษขึ้นมากมาย”
“สวี่หมางจะต้องถูกกวาดล้าง ความวุ่นวายครั้งนี้เป็นเรื่องดี ถือเป็นระฆังปลุกต้าจิ่งให้ตื่น”
“พร้อมทั้งมีขุนนางผู้สามารถมากมายเกิดขึ้น หากพวกเขาสร้างผลงานในความวุ่นวายครั้งนี้ได้แล้ว”
“ได้รับพระราชทานรางวัลจากเสด็จพ่อ จะไม่นับเป็นการส่งเสริมพระราชอำนาจหรอกหรือพะยะค่ะ”
โอรสสวรรค์เผยรอยยิ้มพึงใจ เขาพึงพอใจต่อโอรสองค์โตสายตรงของตนยิ่งนัก
