นั้นมุ่งเป้าไปที่ตระกูลซุนเพียงฝ่ายเดียว แต่ประกาศนี้กลับมุ่งเป้าไปที่ผู้คนทั้งเมืองเทียนหนาน
ก่อนที่ตระกูลซุนจะเกิดเรื่อง หากจวนผู้ว่าการออกประกาศเช่นนี้ ทุกคนคงคิดว่าเป็นเรื่องเพ้อฝัน และไม่มีใครกล้าทำตามที่ประกาศระบุ
แต่หลังจากที่ตระกูลซุนเกิดเรื่องแล้ว ทุกอย่างก็กลายเป็นอีกเรื่องหนึ่ง
เมื่อได้สติกลับมา ผู้คนที่อ่านประกาศจบแล้วต่างก็มองหน้ากันโดยไม่รู้ตัว
ทันใดนั้น มีคนพูดกับตัวเองขึ้นมา
“ที่บ้านข้ายังมีธุระ ข้าต้องกลับบ้านก่อนแล้ว”
ตามมาด้วยอีกคนที่พูดว่า
“ข้าก็เช่นกัน วันนี้ไม่ออกร้านแล้ว”
ในเวลาอันสั้น บรรดาผู้คนที่ดูประกาศเสร็จแล้วก็แยกย้ายกันไปอย่างรวดเร็ว
ในขณะนี้ ยังมีคนอีกส่วนหนึ่งที่แสดงสีหน้าลำบากใจ เพราะพวกเขาเป็นคนอีกประเภทหนึ่งนอกเหนือจากคนธรรมดาเหล่านั้น
หลังจากที่มีการติดประกาศได้ไม่นาน เนื้อหาในประกาศก็ได้แพร่กระจายไปทั่วทั้งเมืองเทียนหนานอย่างรวดเร็ว
เมื่อทุกคนเข้าใจเนื้อหาในประกาศแล้ว บรรยากาศทั้งเมืองเทียนหนานก็เปลี่ยนไปอย่างประหลาด
ในขณะนี้ เมืองเทียนหนานเกิดปรากฏการณ์แปลกประหลาดสองอย่าง
อย่างแรกคือ มีบางคนเดินเข้าใกล้ตำแหน่งที่ตั้งของจวนผู้ว่าการโดยไม่ทราบเจตนา
อย่างที่สองคือ บางส่วนได้มุ่งหน้าไปยังประตูเมืองต่าง ๆ ของเมืองเทียนหนาน
แต่ภายใต้การปิดล้อมล่วงหน้าของกองทัพฝูถู ผู้คนที่มาถึงประตูเมืองได้แต่จ้องมองกองทัพฝูถูที่คอยเฝ้าระวังอย่างเข้มงวดด้วยความหงุดห
