ามองดูบนเวทีที่ซุนเจิ้งยังคงถูกลงโทษอยู่ รวมถึงหัวหน้าตระกูลซุนอีกหลายคนที่รอรับโทษ จึงค่อยกล่าวว่า
“จัดคนบางส่วนให้อยู่ที่นี่ ให้เจิ้งเสวียนดำเนินการต่อ ส่วนที่เหลือตามข้ากลับจวนผู้ว่าการก่อน ยังมีเรื่องสำคัญบางอย่างที่ต้องจัดการล่วงหน้า”
เฉินโหยวพยักหน้า แล้วหันไปจัดการตามคำสั่ง
ไม่นานหลังจากนั้น เสวียปิงก็ได้ประกาศคำสั่งของหลี่เต้าให้ผู้คนด้านล่างเวทีได้รับรู้
ผู้คนด้านล่างเห็นการเคลื่อนไหวของกองทัพฝูถู ต่างก็พากันเริ่มขยับตัว
ตอนที่มาถึง ชาวบ้านในเมืองเทียนหนานต่างเบียดเสียดกันไปข้างหน้า จนต้องให้กองทัพฝูถูคอยกั้นและรักษาความเป็นระเบียบ
แต่ตอนนี้ ยังไม่ทันที่กองทัพฝูถูจะเข้ามาใกล้ ประชาชนด้านล่างก็เปิดทางให้เองแล้ว
หลี่เต้ามองดูประชาชนรอบข้างที่พยายามหลีกทางให้ แล้วหันกลับมาออกคำสั่งช้า ๆ ว่า
“ไปกันเถอะ”
เมื่อหลี่เต้านำคนจากไป ด้านหลังก็มีคนนับพันคุกเข่าลงพร้อมกัน
คนเหล่านี้ไม่ใช่ใครอื่น พวกเขาคือชาวบ้านที่ออกมาเป็นพยานในการพิจารณาคดีตระกูลซุนนั่นเอง
เมื่อมองดูเงาร่างของหลี่เต้าที่ห่างออกไป พวกเขาไม่อาจระงับความรู้สึกในใจได้อีก จึงร้องตะโกนขึ้นมาพร้อมกัน
“ขอบพระคุณท่านผู้ว่าการ!”
