องไปที่เสวียปิงแล้วพูดขึ้น
“คนต่อไป”
หลังจากที่ซุนเจี๋ยตาย เสวียปิงก็หยิบหนังสือเล่มหนึ่งออกมาจากหีบอย่างรวดเร็ว
เช่นเดียวกับตอนเริ่มต้น หลังจากอ่านชื่อแล้วก็ประกาศข้อหาทันที โดยมีเฉียนซื่อนำพยานมากล่าวโทษความผิดของพวกเขา สุดท้ายหลี่เต้าก็ออกคำสั่งประหารด้วยการตัดศีรษะ
แม้จะเป็นเพียงขั้นตอนง่าย ๆ แต่ก็ทำให้จิตใจที่ชาด้านของผู้คนด้านล่างเวทีเริ่มฟื้นคืนขึ้นมาทีละน้อย
หลังจากประหารคนตระกูลซุนไปห้าคน เมื่อถึงคนที่หก เสวียปิงก็มองลงไปที่ด้านล่างเวทีแล้วพูดว่า
“เนื่องจากเหตุผลบางประการ ครั้งนี้ไม่มีผู้ใดมาให้การเป็นพยาน ไม่ทราบว่ามีผู้ใดในหมู่พวกท่านเต็มใจที่จะออกมาเป็นพยานถึงความผิดที่เขาก่อไว้หรือไม่”
เมื่อคำพูดนี้ถูกเอ่ยออกมา ด้านล่างเวทีก็ตกอยู่ในความเงียบทันที
คนตระกูลซุนที่ถูกกดไว้บนแท่นไม้สูงเห็นภาพนี้แล้ว ก็ตะโกนด้วยความตื่นเต้นว่า
“ไม่มีคนมาเป็นพยาน นั่นหมายความว่าข้าไม่ต้องตายใช่หรือไม่! ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้!”
“ข้ายินดี!”
คนตระกูลซุนผู้นี้ดีใจได้ไม่นาน ทันใดนั้นก็มีคนยกมือตะโกนขึ้นมาจากด้านล่าง
ไม่นาน ชายชราร่างคุ้มก็เดินออกมาจากฝูงชน กองทัพฝูถูก็ปล่อยให้เขาเดินเข้ามา
เขาเริ่มจากการมองไปยังคนตระกูลซุนบนเวที ใบหน้าเขาเต็มไปด้วยความเคียดแค้น จากนั้นก็โค้งคำนับไปยังตำแหน่งที่หลี่เต้านั่งอยู่
“ท่านผู้ว่าการ ข้ายินดีจะเป็นพยาน ครอบครัวของข้า นอกจากหลานชายของข้าแล้ว ที่เหลือล้วนถูกคนผู
