อะไรเลยนอกจากชีวิตอันแสนเน่าเฟะ รวมถึงความภาคภูมิใจอันน่าขบขันของเจ้าด้วย”
“เจ้า…”
สีหน้าของซุนเต๋อโหวแดงก่ำ ก่อนที่เลือดเก่าจะไหลออกจากมุมปาก เขาก็โกรธจนกระอักเลือดทันที
หากไม่ใช่เพราะพลังปราณแท้ในร่างของเขาถูกพลังปราณโลหิตของหลี่เต้ากดเอาไว้ เกรงว่าคงจะกลายเป็นปีศาจเลือดไปแล้ว ณ ที่นี้
หลังจากพูดจบ หลี่เต้าก็มองไปยังผู้คนรอบ ๆ เวที แล้วค่อยกล่าวว่า
“พวกเจ้าชาวเมืองเทียนหนาน บางคนอาจเคยเห็นข้ามาก่อน แต่ส่วนใหญ่คงยังไม่เคยเห็น”
“วันนี้ ข้าจะประกาศอย่างเป็นทางการว่า ข้าคือผู้ว่าการคนใหม่ของดินแดนทางใต้ และเป็นเจ้าเมืองคนใหม่ของเมืองเทียนหนาน จุดประสงค์ที่มาเมืองเทียนหนานมีเพียงอย่างเดียว นั่นคือแก้ไขดินแดนทางใต้ให้ถูกต้อง”
“และสิ่งแรกที่ต้องแก้ไขก็คือ เริ่มจากกฎระเบียบ”
พอพูดถึงตรงนี้ หลี่เต้ากวาดตามองฝูงชน ชี้นิ้วไปที่โต๊ะ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงสงบว่า
“สิ่งที่ข้าจะบอกทุกคนตอนนี้คือ…”
“ในดินแดนทางใต้ ในเมืองเทียนหนาน กฎที่แท้จริงมีเพียงหนึ่งเดียว ไม่ใช่กฎของสามตระกูลใหญ่ที่พวกเจ้าว่า แต่เป็นกฎของจวนผู้ว่าการ! และกฎนั้นก็คือกฎหมายของต้าเฉียน!”
หลี่เต้ามองไปยังคนตระกูลซุน จากนั้นก็กล่าวต่อว่า
“เหตุผลที่มีการประชุมพิจารณาคดีในวันนี้ ก็เพื่อบอกให้พวกเจ้าทราบว่า หากผู้ใดไม่ปฏิบัติตามกฎของจวนผู้ว่าการ จุดจบจะเป็นเช่นไร”
“แน่นอนว่า จวนผู้ว่าการจะไม่จับคนโดยไร้เหตุผล”
“เข้ามา!”
เมื่อคำสั่งดังข
