ๆ และหยุดอยู่ที่ศพของคนตระกูลซุนรอบตัว
เลือดสดที่ไหลออกมาจากศพเหล่านั้น ราวกับงอกขาขึ้นมาเองในชั่วขณะนี้ และเริ่มไหลไปในทิศทางเดียวกัน
หลี่เต้าตามรอยเลือดที่ไหลไปเรื่อย ๆ
ในที่สุด ห้องหนึ่งก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าเขา
เลือดของทุกคนไหลลงบันไดและเข้าไปในห้องนี้
หลี่เต้าพลันรู้สึกว่าในห้องนี้ดูเหมือนจะมีบางสิ่งกำลังก่อตัวขึ้น
เมื่อเลือดของคนตระกูลซุนทั้งหมดไหลเข้าไปในห้อง อากาศรอบข้างก็หยุดนิ่งทันที
ในชั่วขณะถัดมา พลังงานมหาศาลระเบิดออกมาจากภายในห้อง
โครม!
ห้องระเบิดแตกละเอียด แสงสีเลือดนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาจากห้อง
ตามมาด้วยร่างสีเลือดที่พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าตามแสงนั้น สุดท้ายกลายเป็นเงาร่างหนึ่งลอยอยู่บนท้องฟ้า
อาศัยแสงจันทร์ หลี่เต้าเงยหน้ามองเห็นร่างของคนสวมเสื้อคลุมสีแดง
ข้าง ๆ ร่างนั้น ซุนเต๋อโหวถูกจับห้อยอยู่ในมือข้างเดียวราวกับลูกไก่
ในตอนนั้นเอง ซุนเต๋อโหวก็สังเกตเห็นหลี่เต้า
เขารีบชี้ลงมาข้างล่างพลางร้องว่า
“บรรพบุรุษ คือเขาคนนี้ เขาคือหลี่เต้าที่จับบรรพบุรุษทั้งสองท่านไป”
เมื่อได้ยินดังนั้น ร่างสีเลือดก็ก้มมอง ค่อย ๆ ลงมาจากท้องฟ้า หยุดอยู่บนซากปรักหักพังของตัวบ้าน
อีกด้านหนึ่ง
ทันทีที่ได้ยินซุนเต๋อโหวเรียก หลี่เต้าจึงรู้ว่าร่างสีเลือดนี้คือบรรพบุรุษของตระกูลซุน
สมกับคำพูดที่ว่า ในวงการบำเพ็ญ ตีเด็กแล้วผู้ใหญ่ก็มา ตอนนี้ตระกูลซุนก็เหลือแค่ขุดหลุมศพแล้ว
หลังจากลงสู่พื้น บรรพบุรุษตร
