เมื่อเผชิญหน้ากับสองคนตรงหน้า หลี่เต้าลงมือโจมตีอย่างรวดเร็วรุนแรง
หมัดที่ห่อหุ้มด้วยพลังปราณโลหิตถูกซัดออกไปอย่างดุดัน
ภายใต้แรงกดดันมหาศาล ซุนซิวและซุนเฉิงได้สติกลับคืนมาอย่างรวดเร็ว จากนั้นจึงรวบรวมพลังปราณแท้ในร่างเพื่อตั้งรับ
ตูม!
คลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดออกระหว่างทั้งสามคน พื้นดินในรัศมีสิบกว่าจั้งแตกกระจายออกทันที
เมื่อคลื่นพลังสลายไป ผู้คนรอบข้างก็มองเห็นสภาพของทั้งสามคนได้ชัดเจน
ซุนซิวและซุนเฉิงมีสีหน้าแดงก่ำ พยายามอย่างสุดกำลัง ใช้พลังปราณแท้ต้านทานหมัดอันน่าสะพรึงกลัวของหลี่เต้า
ทันใดนั้น หลี่เต้าก็ขมวดคิ้ว ราวกับสังเกตเห็นบางอย่างที่ไม่ถูกต้อง จึงสั่นหมัดทั้งสองข้างทันที
ภายใต้แรงสะท้อนกลับ ซุนซิวและซุนเฉิงต่างถูกผลักออกไปหลายสิบจั้งพร้อมกัน
แม้ว่าจากภายนอกจะเห็นได้ชัดว่าซุนซิวและซุนเฉิงเสียเปรียบ แต่ทั้งสองคนที่ถูกผลักออกไป ไม่ได้มีสีหน้าลำบากแต่อย่างใด
ตรงกันข้าม พวกเขากลับแสดงแววตื่นเต้นออกมา
ซุนเฉิงหันไปพูดว่า “ซุนซิว เจ้าสังเกตเห็นหรือไม่?”
ซุนซิวพยักหน้าหนัก ๆ “ท่านปู่ หรือว่าท่านก็…?”
“อืม!”
สีหน้าของซุนเฉิงเปลี่ยนจากความไม่พอใจก่อนหน้านี้ กลายเป็นแววตื่นเต้น
ซุนซิวเงยหน้ามองไปที่หลี่เต้า พูดอย่างมีความหมายลึกซึ้ง “งั้นเราก็สู้ต่อ?”
“เข้ามาเลย!”
ครั้งนี้ หลี่เต้ายังไม่ทันได้ลงมือ ซุนซิวและซุนเฉิงทั้งสองคนก็เริ่มโจมตีก่อนแล้ว
เมื่อเผชิญกับการโจมตีของทั้งสอง
