หลังจากเถี่ยซานจากไป หลี่เต้าก็ลูบบัตรเชิญที่มีลวดลายสีทองบนมือของเขาแล้วเอ่ยว่า
“เสวียปิง”
“ขอรับ”
“ไปบอกให้เฉินโหยวช่วยข้าเตรียมของขวัญสักชิ้น”
“ขอรับ”
…
สามวันผ่านไป
วันนี้ ณ ใจกลางเมืองเทียนหนาน เสียงประทัดดังสนั่น ผู้คนหลั่งไหลมา เมืองเทียนหนานที่ปกติเงียบเหงาซบเซากลับมาคึกคักอย่างหาได้ยาก
เพราะวันนี้เป็นวันเปิดสาขาของสมาคมการค้าตระกูลเถี่ยในเมืองเทียนหนาน
ในฐานะสมาคมการค้าอันดับหนึ่งของราชวงศ์ต้าเฉียน แม้จะอยู่ในสถานที่ห่างไกลอย่างแดนใต้ก็ยังคงมีชื่อเสียงโด่งดัง
ด้วยเหตุนี้ ผู้มีชื่อเสียงในเมืองเทียนหนานจึงต่างพากันนำของขวัญมายังที่นี่
ส่วนเรื่องที่ว่าในบรรดาผู้มาเยือนนั้น จะมีสักกี่คนที่มาแสดงความยินดีอย่างจริงใจ และมีกี่คนที่แฝงเจตนาร้าย นั่นก็ไม่อาจล่วงรู้ได้
ด้านนอกสมาคมการค้าตระกูลเถี่ย มีพรมแดงปูไว้เต็มพื้น
ในขณะนี้ เถี่ยซานสวมเสื้อคลุมยาวปักลวดลายงดงามยืนอยู่หน้าประตู คอยต้อนรับแขกที่เดินทางมาจากทั่วทุกสารทิศ
ข้าง ๆ เขามีคนยืนตรวจบัตรเชิญอยู่
ทุกครั้งที่ได้รับบัตรเชิญ ก็จะมีคนทำหน้าที่ประกาศเสียงดัง
“ตระกูลเหมียวจากเขตใต้มาถึงแล้ว!”
เมื่อเสียงประกาศนี้ดังขึ้น ทุกคนในที่นั้นพลันเงียบลงชั่วขณะ สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่ประตูทางเข้าโดยไม่รู้ตัว
เห็นชายหลายคนใส่ชุดแปลกตา สวมหมวกผ้าเดินเข้ามา ชายที่เดินนำหน้ายังหนุ่มแน่น ระหว่างคิ้วเต็มไปด้วยความหยิ่งผยอง
เมื่อเห็นผู้มาเยือน เ
