ถี่ยซานก็รีบเดินเข้าไปต้อนรับทันที
เมื่อเห็นเถี่ยซาน คนข้าง ๆ ชายหนุ่มจึงอธิบายว่า
“ท่านผู้ดูแลเถี่ย ท่านผู้นี้คือคุณชายสามเหมียวอวี่ จากตระกูลเหมียวสาขาที่หก”
เถี่ยซานยิ้มเล็กน้อย ทักทายว่า
“คารวะคุณชายสาม”
ชายหนุ่มพยักหน้า แต่สายตาส่วนใหญ่จับจ้องอยู่ที่ร้านค้าของสมาคมการค้าตระกูลเถี่ย ในดวงตาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นที่ไม่อาจปิดบัง
ที่ด้านข้าง มีคนหนึ่งล้วงบางสิ่งออกมาจากอกเสื้อ กล่าวว่า
“จริงสิ ท่านผู้ดูแลเถี่ย นี่คือของขวัญในนามตระกูลเหมียวจากคุณชายสามของพวกเรา ที่มอบให้สมาคมการค้าตระกูลเถี่ย”
เมื่อเห็นของขวัญได้อย่างชัดเจน ทุกคนก็ต่างตะลึง
เห็นเพียงคางคกสีทองตัวหนึ่งนั่งนิ่งอยู่บนฝ่ามือของชายผู้นั้น
เมื่อเห็นภาพนี้ หลายคนในที่นั้นขมวดคิ้ว ของขวัญเป็นคางคกทองขนาดไม่ถึงฝ่ามือ ดูเหมือนจะตระหนี่เกินไป สมาคมการค้าตระกูลเถี่ยนี้ เป็นสมาคมการค้าอันดับหนึ่งของต้าเฉียน จะขาดทองจำนวนนี้หรือ
ขณะที่ทุกคนกำลังซุบซิบกัน คางคกทองตัวนั้นพลันเคลื่อนไหวขึ้นมา
“อ๊บ!”
ลูกตาของคางคกทองขยับกลิ้งกลอก มันส่งเสียงร้องออกมา สุดท้ายก็กระโดดลงบนไหล่ของเถี่ยซาน
มันมีชีวิต?
ทุกคนในที่นั้นต่างตะลึงกับสิ่งที่ได้เห็น
เดิมทีคิดว่าเป็นเพียงคางคกทองที่ทำมาจากทอง แต่ไม่คาดคิดว่ามันจะเป็นคางคกที่มีชีวิต
ชายวัยกลางคนจากตระกูลเหมียวที่นำของขวัญมายิ้มพลางกล่าวว่า
“นี่คือคางคกพิษสีทองที่ตระกูลเหมียวของเราเพาะพันธุ
