ือของพระราชโองการจนจบอย่างรวดเร็ว
“อีกทั้งยังพระราชทานทองหนึ่งหมื่น เงินหนึ่งแสน ทองแดงหนึ่งล้าน คฤหาสน์หนึ่งหลัง และข้ารับใช้หนึ่งร้อยคน หวังว่าต่อจากนี้ไป เจ้าคงไม่ทำให้ความคาดหวังของเราเสียเปล่า”
“จงรับราชโองการ!”
เมื่ออ่านมาถึงตรงนี้ จ้าวอี้ก็ปิดพระราชโองการ แล้วค่อย ๆ กล่าวว่า “เชิญท่านอู่อันป๋อรับพระราชโองการ”
เนื่องจากก่อนหน้านี้หลี่เต้าเป็นเพียงสามัญชน เพื่อแสดงความเคารพ จึงต้องเรียกตามตำแหน่งหน้าที่ แต่บัดนี้ เมื่อมีบรรดาศักดิ์แล้ว ก็ย่อมต้องเรียกตามบรรดาศักดิ์
หลี่เต้าก้าวไปข้างหน้าเพื่อรับพระราชโองการ จ้าวอี้ก็ปรบมือขึ้นทันที
หลังจากนั้น ก็มีเสียงฝีเท้าดังมาจากด้านนอก
ไม่นาน ขันทีหลายคนที่สวมหมวกเหมือนกันก็เดินเข้ามาจากด้านนอก พร้อมกับนำหีบสามใบเข้ามาด้วย
เมื่อเปิดหีบทั้งสามใบออก ก็พบว่าข้างในบรรจุของพระราชทานไว้ คือทองคำหนึ่งหมื่นตำลึง เงินหนึ่งแสนตำลึง และทองแดงหนึ่งล้านตำลึง ตามลำดับ
จ้าวอี้ยิ้มพลางกล่าวว่า “สิ่งเหล่านี้สามารถนำไปได้ทั้งหมด ส่วนคฤหาสน์นั้น ท่านอู่อันป๋อต้องหาโอกาสไปเมืองหลวงเพื่อเลือกเอง ข้ารับใช้ก็เช่นกัน”
หลี่เต้าพยักหน้า ก่อนจะเดินไปที่หีบบรรจุทองคำหนึ่งหมื่นตำลึง หยิบทองคำขึ้นมากำหนึ่งแล้วชั่งน้ำหนักดู
จากนั้นก็ออกแรงบีบมือเล็กน้อย ทองคำกำนั้นพลันถูกบีบให้เป็นก้อนเดียว พอปั้นคลึงเล็กน้อยก็กลายเป็นลูกปัดทองคำอยู่ในฝ่ามือ
หลี่เต้าเดินมาตรงหน้าจ้าวอี
