ครึ่งเดือนต่อมา ณ เมืองหลวง
หลังจากเดินทางมาเป็นเวลาครึ่งเดือน หยางหลินนำกองทัพที่เหลืออยู่กลับมาถึงเมืองหลวงสำเร็จ เขาทิ้งกองทัพเจ็ดหมื่นนายไว้นอกเมืองหลวง ส่วนตัวเองนำเหล่าแม่ทัพระดับสูงขี่ม้าเข้าสู่ถนนมังกรในเมืองหลวง
เนื่องจากทุกคนรู้ถึงการมาถึงของพวกเขา ถนนมังกรจึงถูกกั้นทางให้โล่ง คณะของพวกเขาเดินทางตามถนนมังกรตรงไปยังวังหลวงชั้นใน ในที่สุด หยางหลินก็มาถึงเบื้องล่างบันไดหน้าท้องพระโรง
ขณะนั้น ฮ่องเต้ยืนอยู่ที่จุดหน้าสุดบนบันได โดยมีขุนนางฝ่ายปกครองและฝ่ายทหารยืนอยู่สองข้าง การที่ฮ่องเต้พร้อมเหล่าขุนนางมาต้อนรับ และแสดงความยินดีกับชัยชนะในสงครามระหว่างแคว้นนั้นถือเป็นธรรมเนียม เป็นการปลอบประโลมจิตใจของเหล่าขุนนาง
เมื่อเห็นฮ่องเต้ หยางหลินก็นำผู้ติดตามทั้งหมดลงจากหลังม้า คุกเข่ากับพื้นพร้อมประสานมือคำนับกล่าวว่า “ข้าน้อยหยางหลินขอถวายบังคมฝ่าบาท”
เมื่อได้ยินดังนั้น ฮ่องเต้ก็ยกมือขึ้นเล็กน้อยพลางยิ้มบางกล่าวว่า “ท่านไท่ผิงกงลุกขึ้นเถิด ท่านเป็นแม่ทัพอาวุโสแห่งราชสำนัก ไม่จำเป็นต้องมีพิธีรีตองกับเรามากนัก”
หยางหลินประสานมือกล่าวว่า “ฝ่าบาทคือฝ่าบาท ข้าน้อยคือข้าน้อย ขุนนางไม่อาจล่วงเกิน”
“เอาล่ะ” ฮ่องเต้ยิ้มเล็กน้อย “ท่านไท่ผิงกงพูดเรื่องสำคัญเลยเถิด”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หยางหลินก็โบกมือเรียกคนที่อยู่ข้าง ๆ ไม่นานนักก็มีรองแม่ทัพคนหนึ่งส่งห่อของมาให้ หลังจากรับห่อของมาแล้ว หยางหล
