มหาราชาปรมาจารย์และยังมีชีวิตรอดมาได้ แม้ว่าสุดท้ายจะมีการแทรกแซงของเขา แต่เพียงแค่การได้ปะทะกับขั้นมหาราชาปรมาจารย์ ก็เพียงพอที่จะแสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งของคนผู้นี้แล้ว
จากจุดนี้ จะเห็นได้ว่าหลี่เต้าผู้นี้ไม่เพียงแต่สามารถสังหารขั้นปรมาจารย์ได้ แต่ในระดับปรมาจารย์ด้วยกัน ก็คงมีคู่ต่อสู้น้อยคน เมื่อคิดถึงตรงนี้ ฮ่องเต้ก็พลันนึกถึงคนที่ทำให้เขาโกรธแค้นอย่างที่สุด เป็นคนที่มีชื่อว่าหลี่เต้าเช่นกัน
หากว่าหลี่เต้าคนนั้นมีความสามารถเพียงครึ่งหนึ่งของหลี่เต้าที่อยู่ในฎีกานี้ เขาอาจจะไม่ประหารเขา แต่กลับจะลองดูว่าจะสามารถให้เขาเป็นบุตรเขยได้หรือไม่
ไม่ใช่ว่าเขามองโลกในแง่ร้าย แต่เมื่อเทียบกับหลี่เต้าคนแรก หลี่เต้าในฎีกานี้ช่างทำให้เขาประหลาดใจในความสามารถอันล้ำเลิศเหลือเกิน
ในขณะที่ฮ่องเต้กำลังสนทนากับหยางหลิน เหล่าขุนนางด้านล่างต่างมองไปที่ฮ่องเต้และหยางหลินด้วยความประหลาดใจระคนสงสัย พวกเขาไม่เข้าใจว่ามีคนแบบไหนกันที่ทำให้ฮ่องเต้มีปฏิกิริยารุนแรงถึงเพียงนี้
