จงที่อยู่ข้าง ๆ ก็มีไหวพริบ เดินลงจากบันไดมารับฎีกาจากมือของหยางหลินแล้วส่งให้ฮ่องเต้ ฮ่องเต้รับฎีกามาดู ตอนแรกสีหน้ายังปกติดี แต่พอดูถึงตอนหลังสีหน้าก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย แสดงความประหลาดใจออกมา
ปัง!
ฮ่องเต้อ่านฎีกาจบแล้วก็ปิดมันลงอย่างแรง จากนั้นก็เลื่อนสายตามองไปที่หยางหลินพร้อมกับพูดอย่างจริงจัง “หยางหลิน เจ้าแน่ใจหรือว่าฎีกาของเจ้าไม่มีการบิดเบือนความจริงแม้แต่น้อย?”
หยางหลินตอบอย่างมั่นใจทันที “ข้าแน่ใจพ่ะย่ะค่ะ สถานการณ์ที่บันทึกในฎีกาครั้งนี้ มีแต่จะน้อยกว่าความเป็นจริง ไม่มีทางเกินจริงเด็ดขาด ข้าขอรับประกันด้วยชีวิต หากมีสิ่งใดไม่เป็นความจริงแม้แต่น้อย ฝ่าบาทสามารถเอาหัวของข้าได้ทุกเมื่อ”
เมื่อได้ยินคำพูดของหยางหลิน ฮ่องเต้ก็พยักหน้า แต่ความตกตะลึงในใจกลับไม่ได้จางลงแม้แต่น้อย ตรงกันข้ามกลับยิ่งรุนแรงขึ้น
สำหรับหลี่เต้าที่หยางหลินกล่าวถึง ฮ่องเต้มีความเข้าใจอยู่บ้าง เพราะตำแหน่งรองผู้บัญชาการนั้น เขาเป็นผู้แต่งตั้งเอง แต่ฮ่องเต้กลับพบว่า ความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับหลี่เต้าผู้นี้ยังคงตื้นเขินเกินไป
ในฎีกาก่อนหน้านี้ เขาเข้าใจว่าหลี่เต้าสามารถสังหารผู้แข็งแกร่งขั้นปรมาจารย์ของเผ่าถ่ามู่ได้ จึงคิดว่าเขาเป็นเพียงอัจฉริยะหนุ่ม แต่ในฎีกาของหยางหลิน เขากลับได้เห็นอะไรบางอย่าง
ชายหนุ่มที่ชื่อหลี่เต้าผู้นี้ ไม่เพียงแต่สามารถสังหารผู้แข็งแกร่งขั้นปรมาจารย์ได้ แต่ยังสามารถเผชิญหน้ากับขั้น
