อาย แต่การทักทายก็ยังต้องทำ เห็นทุกคนดูเกร็ง ๆ หลี่เต้าจึงโบกมือพลางกล่าวว่า “พอเถอะ ข้าเป็นแม่ทัพของพวกเจ้าเมื่ออยู่ภายนอก แต่เมื่ออยู่ส่วนตัว ก็ถือว่าข้าเป็นคนธรรมดาก็พอ”
พูดจบ เขาก็มองไปที่จิ่วเอ๋อร์ “จิ่วเอ๋อร์ ก่อนหน้านี้จางเมิ่งพวกเขาส่งของมาบ้างหรือไม่?”
“อืม พวกเขาส่งหีบหนึ่งมา ข้าให้พวกเขาเอาไปไว้ในห้องของคุณชายแล้ว”
“ดี”
หลี่เต้าพยักหน้า แล้วพูดกับเหล่าสตรีว่า “พวกเจ้าคุยกันต่อเถิด”
…
ไม่นานหลังจากนั้น หลี่เต้าก็กลับเข้าห้อง เมื่อเพิ่งเข้าประตูมา ก็เห็นในห้องมีหีบใบหนึ่งวางอยู่ บนหีบยังมีสิ่งของที่ห่อด้วยผ้าดำอีกชิ้นหนึ่ง
เขาเดินเข้าไปข้างหน้า หลี่เต้าหยิบห่อนั้นขึ้นมาแล้วแกะออก
หลังจากเปิดออก สิ่งที่ปรากฏต่อสายตาคือง้าวมังกรทมิฬที่หักเป็นสองท่อน
หลี่เต้าหยิบง้าวมังกรทมิฬขึ้นมา ยื่นมือลูบมันเบา ๆ แม้ว่าง้าวมังกรทมิฬจะอยู่ในมือเขาเพียงแค่ครึ่งปีเท่านั้น แต่ความรู้สึกผูกพันที่ควรมีนั้น เขาก็มีอยู่
หลังจากนั้น เขาก็มองดูรอยแตกที่ปลายง้าวมังกรทมิฬแล้วส่ายหน้า
การตีของง้าวมังกรทมิฬ น่าจะเป็นการหล่อขึ้นรูปในคราวเดียว การที่มันหักตรงกลางแบบนี้ การซ่อมให้กลับมาเหมือนเดิมแทบจะเป็นไปไม่ได้ ตอนนี้วิธีที่ดีที่สุดคือการหลอมมันและตีขึ้นรูปใหม่
แต่ยังมีปัญหาอีกอย่างหนึ่ง นั่นคือถึงแม้ง้าวมังกรทมิฬจะถูกตีขึ้นใหม่ ก็ยังต้องเผชิญกับปัญหาสำคัญอีกอย่าง นั่นคือหากเจอคู่ต่อสู้อย่างถูหลู่อีก ง้
