เมื่อแสงสีทองตกลงสู่ขอบฟ้า ท้องฟ้าที่เดิมปกคลุมด้วยเมฆดำทะมึนก็ถูกห่อหุ้มด้วยชั้นสีทองในชั่วพริบตา
ตามมาด้วยเสียงคำรามของมังกรที่ดังขึ้นท่ามกลางเมฆดำ
จากนั้น เงาร่างมังกรทองขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นกลางท้องฟ้า
โฮก!
มังกรทองเปล่งเสียงคำราม สายตาของมันกวาดมองไปยังเหล่าทหารต้าเฉียน ก่อนจะจับจ้องไปที่ร่างของถูหลู่ที่ลอยอยู่กลางอากาศ
“สลาย!”
จากนั้นหลี่เต้าก็ได้ยินมังกรทองเปล่งคำหนึ่งออกมาจากปาก
ในชั่วขณะถัดมา เงาของพระโพธิสัตว์ที่ปกคลุมเหนือศีรษะพวกเขาก็แตกสลายทันที รวมไปถึงเมฆดำทะมึนเหนือศีรษะของถูหลู่ก็สลายไปหมดสิ้น เผยให้เห็นท้องฟ้าที่แจ่มใสดังเดิม
หลังจากทำทุกอย่างเสร็จสิ้น มังกรทองก็กะพริบตา หลี่เต้าพลันรู้สึกได้ว่าทุกสิ่งรอบตัวเริ่มดำเนินต่อไปอีกครั้ง
…
ถูหลู่นั่งสงบนิ่งกลางอากาศ รอที่จะปราบหลี่เต้าแต่กลับพบว่าเงาพระโพธิสัตว์ของตนหายไปอย่างไร้ร่องรอยโดยไม่ทราบสาเหตุ
เช่นเดียวกัน คนอื่น ๆ ก็รู้สึกถึงความผิดปกตินี้เช่นกัน
“หืม?”
ทันใดนั้น ถูหลู่ก็รู้สึกตัว
เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง เขาก็เห็นมังกรทองที่ลอยอยู่เหนือศีรษะของเขาในทันที
นี่คือ…
“มังกรทองแห่งชะตาของต้าเฉียน!”
เมื่อถูหลู่จำมังกรทองตัวนี้ได้ ดวงตาของเขาก็เผยแววตื่นตะลึง
ไม่นานนัก เขาก็ได้สติกลับมา ใบหน้าเปลี่ยนเป็นไม่สู้ดีขณะเงยหน้าขึ้นพูดเสียงดังว่า “ฮ่องเต้แห่งต้าเฉียน ท่านทำเช่นนี้เพื่อสิ่งใด!”
“เพื่อสิ่งใดรึ?”
มังกรทองลอยอยู่กลาง
