ไป
เมื่อสังเกตเห็นเหตุการณ์นี้ หลี่เต้าก็ไม่ได้เกรงใจแต่อย่างใด เขาปล่อยพลังของตนเองออกมาอย่างเต็มที่ทันที
ในชั่วขณะนั้น พลังที่หลี่เต้าและพวกจางเมิ่งรวบรวมไว้ก็ปะทะเข้ากับพลังของถูหลู่
เมื่อพลังอันน่าสะพรึงกลัวทั้งสองสายปะทะกัน มันก็สร้างความกดดันอันน่าสยองขึ้นในบริเวณโดยรอบทันที
ตุบ!
ราชาเผ่าเลี่ยหั่วซึ่งอยู่ใกล้เกินไป ถูกกดลงกับพื้นทันทีภายใต้พลังนี้
เมื่อสังเกตเห็นเหตุการณ์นี้ ถูหลู่ก็มองราชาเลี่ยหั่วแวบหนึ่ง สุดท้ายสายตาของเขาก็ตกอยู่ที่หลี่เต้า
“อมิตาพุทธ”
เมื่อเสียงพูดจบลง ถูหลู่ก็เป็นฝ่ายเก็บพลังของตนกลับไปก่อน
หลี่เต้ามองดูจางเมิ่งและคนอื่น ๆ ที่ใบหน้าแดงก่ำ แล้วรีบเก็บพลังของตนกลับไปทันที
“ถอยไปเถิด!”
ในชั่วขณะถัดมา เสียงของหลี่เต้าและถูหลู่ดังขึ้นพร้อมกัน
เมื่อได้ยินคำพูดของถูหลู่ ราชาเผ่าเลี่ยหั่วและเหล่าขุนนางที่แทบจะกลั้นปัสสาวะไม่อยู่ก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย พวกเขาถอยออกไปทันที
เพราะการปรากฏตัวของถูหลู่ ทำให้ไม่มีใครฝั่งต้าเฉียนกล้าลงมือโดยง่าย
“หัวหน้า!”
“ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว ถอยไปเถิด นี่ไม่ใช่การต่อสู้ที่พวกเจ้าจะเข้ามายุ่งเกี่ยวได้”
เหมือนที่พระภิกษุชราฝั่งตรงข้ามได้กล่าวไว้ ถึงแม้ว่ากองทัพฝูถูจะเข้าใจพลังใหม่อย่างเกียรติภูมิกองทัพ แต่ต่อหน้าพระภิกษุชรานี้ มันแทบไม่มีประโยชน์อะไรเลย หากอยู่ต่อไปก็จะกลายเป็นภาระเท่านั้น
เมื่อได้ยินคำยืนยันจากหัวหน้าของตน จางเมิ่งและคนอ
