อายุของเขาจดจำได้ง่ายนัก ต้าจิ่งสถาปนาราชอาณาจักรมากี่ปีก็คืออายุของเขา และโอรสสวรรค์ก็กำลังเตรียมงานเฉลิมฉลองครบสามร้อยปีของราชอาณาจักรอยู่พอดี
เจียงฉางเชิงไม่เคยฉลองวันเกิดมาก่อน แต่ครานี้ไปฉีชวนมูหลิงลั่วมาด้วย มูหลิงลั่วร่าเริงเต็มที่เขาจึงได้แต่จำใจยอมตาม แม้จะเป็นวันเกิดแต่ที่จริงก็ไม่ได้จัดงานเอิกเกริก เพียงแค่อยู่ในลานเรือนเท่านั้น เฉินหลี่ก็มาด้วย แนนอนว่าไปฉีเป็นคนชวนมา พอเห็นว่าเขานำสุราและอาหารชั้นเลิศมาด้วย ไปฉีก็ยิ้มจนหน้าแทบแตก ชิงเอ๋อร์ก็มาด้วย ทำให้ลานเรือนครึกครื้นไม่น้อย
หลังดื่มกินสังสรรค์กันครู่หนึ่ง เฉินหลี่ก็เอ่ยถึงเรื่องในราชสำนักพลางถอนใจว่า “หลังจากฝ่าบาทได้เป่ยเจียงอ๋องกับหานอ๋องหนุนหลัง ก็ยิ่งย่ามใจมากขึ้น เกรงว่าคมดาบนี้จะไม่หยุดง่ายๆ แล้ว”
จีอูจวินกล่าวว่า “นั่นไม่ใช่เรื่องดีหรือ” แม้นายท่านไปจะไมอยู่ แต่จีอูจวิน เยี่ยสวินตี่ และเทพกระบี่ ต่างก็สนใจเรื่องในราชสำนัก พวกเขาจึงคุยกันได้เข้าขา
เฉินหลี่ส่ายหน้า กล่าวว่า “การกระทำรุนแรงเช่นนี้ จะต้องผลักให้อ๋องผู้ครองรัฐกับตระกูลใหญ่จับมือกันแน่ การลอบสังหารโอรสสวรรค์ก็คือสัญญาณชัดเจน อีกทั้งโอรสสวรรค์ยังยึดถือเจตจำนงของไท่จง ไม่กล้าฆ่าอ๋องผู้ครองรัฐ ทำเพียงถอดถอนออกเท่านั้น อ๋องผู้ครองรัฐเหล่านั้นคงเคียดแค้นและรอโอกาสล้างแค้น หากเป็นเช่นนี้ต่อไป บ้านเมืองต้องปั่นป่วนแน่”
“เป็นความผิดโอรสสวรรค์องค์ก่อนทั้งน
