ั้น ดึงดันจะย้ายเมืองหลวงให้ได้ ถ้ายังอยู่ที่เมืองหลวงเดิม เรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นได้อย่างไร” เยี่ยสวินตี่ส่ายหน้ากล่าว
ทุกคนต่างเห็นด้วย ไม่ใช่เพราะจะประจบสอพลอ แต่ความจริงเป็นเช่นนั้น มีมรรคาจารย์ปกป้องอยู่ ใครจะกล้าลอบสังหารโอรสสวรรค์กัน
เฉินหลี่มองไปทางเจียงฉางเชิงพลางกล่าวว่า “มรรคาจารย์ ท่านอย่าได้ลงมือโดยเด็ดขาด ต้าจิ่งต้องการการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่พอดี ผู้คนในใต้หล้าก็ต้องการตระหนักถึงความสำคัญของท่านที่มีต่อต้าจิ่ง บางทีภายในหลายสิบปีนี้ ชาวต้าจิ่งอาจจะต้องลำบากมาก แต่สิ่งนี้ก็แลกมาซึ่งความรุ่งเรืองสามร้อยปีได้”
เจียงฉางเชิงไม่ได้ตอบอะไร เขาเองก็กำลังคิดถึงปัญหานี้เช่นกัน ปัญหาของแผ่นดินแท้จริงแล้วไม่ใช่แค่การเปลี่ยนโอรสสวรรค์คนใหม่ก็พอ มันเป็นเพียงการแก้ที่ปลายเหตุ ไม่ได้แตะต้นตอ ในขณะเดียวกันนั้น ในใจเขาก็มีความคาดหวังอยู่เล็กน้อย โอรสสวรรค์แห่งยุคหน้าจะสามารถพลิกสถานการณ์ที่ย่ำแย่นี้ได้หรือไม่!
ตั้งแต่สมัยเจียงเชอ ผู้คนก็ยิ่งประเมินโอรสสวรรค์ต่ำลงเรื่อยๆ แม้แต่คนในลานเรือนนี้ก็เป็นเช่นนั้น เขาทำทีว่าไม่ใส่ใจ แต่ในใจก็ไม่ค่อยสบายใจนัก อย่างไรนั่นก็คือเหล่าทายาทของเขา
“มีเพียงความโกลาหลครั้งใหญ่เท่านั้น ที่จะทำให้ต้าจิ่งปรากฏโฉมใหม่ มีกฎเกณฑ์ใหม่ และสามารถบีบให้โอรสสวรรค์พญามังกรปรากฏตัวออกมาได้” เฉินหลี่เอ่ยถึงตรงนี้สีหน้าก็เผยความคาดหวังออกมา
ไปฉีหัวเราะแล้วกล่าวว่า “ถ้า
