ไม่นานนัก เมื่อจัดสรรกำลังพลเสร็จแล้ว กองทัพที่เคยแออัดอยู่บนเส้นทางโบราณนอกด่านฟู่เฟิงก็เริ่มเคลื่อนตัวช้า ๆ ไปยังพื้นที่กว้างขวางด้านนอก
สามชั่วยามต่อมา
นอกเส้นทางโบราณด่านฟู่เฟิง ทหารสองแสนนายในชุดเกราะต้าเฉียนจัดทัพเป็นรูปสี่เหลี่ยม แต่ละกองทัพมีธงใหญ่ที่เขียนอักษร ‘เฉียน’ ปักอยู่
ธงใหญ่สะบัดพลิ้วไหวตามสายลมที่พัดผ่านทุ่งราบ บรรยากาศยามศึกสงครามพลันแผ่ซ่านขึ้นมาอย่างประหลาด โอบล้อมรอบกายทหารทุกนาย
ด้านหน้าสุดของกองทัพ หยางหลิน หลี่เต้า เสิ่นจง ทั้งสามคนขี่ม้าอยู่หน้ากองทัพที่ตนบัญชาการ ในมือของทั้งสามคนต่างถือจอกสุราอยู่คนละใบ
หยางหลินยืนอยู่ตรงกลางกองทัพ ยกจอกสุราให้สัญญาณไปทั้งสองด้าน เมื่อหลี่เต้าและเสิ่นจงสังเกตเห็น ก็พากันยกจอกขึ้นเช่นกัน
สุดท้าย ทั้งสามคนก็ดื่มสุราเสริมขวัญในมือรวดเดียวหมดอย่างพร้อมเพรียงกัน
หลังดื่มสุราเสร็จ หยางหลินเหลือบมองท้องฟ้า โยนจอกสุราในมือทิ้งไป แล้วชูดาบยาวขึ้น
“ออกเดินทาง!”
พร้อมกับที่เสียงของหยางหลินดังขึ้น กองทัพแปดหมื่นนายที่อยู่ตรงกลางของกองทัพสองแสนนายก็เริ่มเคลื่อนทัพ
อีกด้านหนึ่ง เสิ่นจงสังเกตเห็นความเคลื่อนไหวนี้ จึงสั่งให้กองทัพของตนออกเดินทางเช่นกัน
หลี่เต้ามองดูหยางหลินและเสิ่นจงที่เริ่มออกเดินทางแล้ว จากนั้นก็หันไปมองกองทัพแปดหมื่นนายที่อยู่เบื้องหลังตน
ในตอนนั้นเอง เสี่ยวเฮยและเสี่ยวไป๋ที่ขนาบอยู่ข้างหลี่เต้าราวกับรับรู้บางสิ่ง เง
