เผ่าลั่วอวิ๋น
นึกถึงเผ่าลั่วอวิ๋นแล้ว หลี่เต้าก็รู้สึกสะเทือนใจเล็กน้อย เมื่อเทียบกับเผ่าถ่ามู่ ที่จริงแล้วเขาเคยมีความเกี่ยวข้องกับเผ่าลั่วอวิ๋นมากกว่า ตั้งแต่ครั้งแรกที่อยู่ในค่ายนักโทษประหาร เขาก็ได้สังหารองค์ชายสามของเผ่าลั่วอวิ๋น และบัดนี้ กลับต้องลงมือกับทั้งเผ่าลั่วอวิ๋น
ทันใดนั้น เสียงของหยางหลินก็ดังขึ้นข้างหูหลี่เต้า
“เจ้าหนู พวกเราจะลองพนันกันอีกสักตั้งไหม”
หืม? เมื่อได้ยินคำพูดนั้น หลี่เต้าก็แสดงสีหน้าประหลาดใจ ก่อนจะกล่าวว่า “ท่านหยาง ท่านต้องการพนันเรื่องอะไรหรือ”
หยางหลินเอ่ยว่า “มาพนันกันว่าใครจะยึดเมืองหลวงของเป้าหมายตัวเองได้ก่อนกัน”
“พนันเช่นไร”
“เจ้าเอาอะไรไปจากข้า พวกเราก็เอาสิ่งนั้นมาพนันกัน”
“ชุดเกราะหนักหรือ?”
“ถูกต้อง ของที่ข้าเสียไป ข้าต้องเอากลับคืนมาด้วยมือของข้าเอง”
“ท่านไม่กลัวแพ้อีกหรือไร”
เมื่อได้ยินดังนั้น หยางหลินก็หัวเราะเยาะ “เจ้าหนูหลี่เต้า ข้ายอมรับว่าเจ้ามีพรสวรรค์อยู่บ้าง แต่ข้ารบทัพจับศึกมาทั้งชีวิต จะกลัวเจ้าวัวอ่อนหัดเดินอย่างเจ้าได้อย่างไร”
“งั้นท่านหยางหมายความว่าครั้งนี้จะเอาชนะข้าให้ได้สินะ?” หลี่เต้ายิ้มบาง
“แน่นอน”
“งั้นก็ดี ข้าไม่พนันแล้ว”
“เมื่อเจ้า… เอ่อ…” หยางหลินพูดได้แค่ครึ่งประโยคก็รู้ตัว สำลักคำพูดตัวเอง มีสีหน้างุนงง “เจ้าว่าอะไรนะ ไม่พนันแล้ว?”
“ท่านผู้อาวุโสบอกว่าจะเอาชนะข้าให้ได้ แล้วข้าจะไปพนันกับท่านทำไม นั่นมิใช่การหาเ
