่เต้าก็มีรอยยิ้มบาง ๆ ประดับบนใบหน้า ทุกอย่างคงจะกระจ่างหลังจากการประลองจบลง ทางด้านหยางเหยียน เขาก็สังเกตเห็นถึงความเปลี่ยนแปลงของคู่ต่อสู้ในครั้งนี้แล้ว
“เสแสร้งตบตา!”หยางเหยียนไม่ได้ใส่ใจ เขาไม่เชื่อว่าการที่อีกฝ่ายสวมหน้ากากจะสามารถเอาชนะพวกเขาได้
นายทหารผู้ถือธงเห็นว่าทั้งสองฝ่ายพร้อมแล้ว จึงยกธงยาวในมือขึ้น พร้อมกับโบกลงแล้วตะโกนว่า“เริ่มการประลอง!”
“บุกเข้าไป!”หยางเหยียนไม่ลังเลแม้แต่น้อย ไม่พูดพร่ำทำเพลง ชี้ดาบยาวไปยังฝั่งตรงข้ามพร้อมออกคำสั่ง“ฆ่า!”
ภายใต้การนำของหยางเหยียน ทหารม้าสองร้อยนายก็บุกเข้าโจมตีหลิวซิ่วเอ๋อร์ เมื่อเห็นภาพนั้น หลิวซิ่วเอ๋อร์ไม่ได้ตะโกนอย่างดุดันเหมือนหยางเหยียน เพียงแค่ชี้นิ้วเรียบ ๆ ในชั่วขณะถัดมา นางนำหน้าทหารสองร้อยคนบุกออกไปเช่นกัน
ระยะทางหลายร้อยจั้ง อาจต้องใช้เวลาพอสมควรสำหรับทหารราบ แต่สำหรับทหารม้าแล้ว เพียงพริบตาเดียวก็ประชิดตัวกันได้ ไม่นาน ทั้งสองฝ่ายก็กำลังจะเข้าปะทะกัน
เมื่อมองดู ฝ่ายหนึ่งเป็นชายฉกรรจ์ร่างสูงใหญ่ อีกฝ่ายเป็นสตรีดูอ่อนแอ ทุกคนต่างคิดว่า เพียงแค่การปะทะกันครั้งแรก ก็น่าจะทำให้กองกำลังทหารม้าหญิงพ่ายแพ้ไปแล้ว
แต่ยกเว้นหลี่เต้าแล้ว ผลลัพธ์กลับทำให้ทุกคนประหลาดใจ การปะทะครั้งแรกของทั้งสองฝ่ายกลับมีกำลังสูสีกัน หยางเหยียนตอบสนองได้อย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นว่าไม่สามารถทำลายฝ่ายตรงข้ามได้ จึงออกคำสั่งทันที“ทำลายพวกนางให้สิ้น”
ทาง
