วเอ๋อร์ชี้ เห็นกลุ่มสตรีสวมชุดสีแดงคลุมเกราะเบา ผมมัดหางม้าสูง อาจเพราะได้รับการชำระล้างด้วยเลือดวิเศษ ทำให้พวกนางทุกคนมีรูปร่างสูงโปร่งโดดเด่น ปกติมีแต่บุรุษเท่านั้นที่สวมชุดทหาร สตรีมีน้อยนัก ดังนั้น ยามมองดูจึงแตกต่างจากผู้อื่นอย่างเห็นได้ชัด มีเสน่ห์เป็นพิเศษ พอหลิวซิ่วเอ๋อร์และคนอื่น ๆ สังเกตเห็นหลี่เต้าก็หันกลับมาประสานมือคำนับพร้อมกันพลางกล่าว
“รองแม่ทัพ”
หลี่เต้าพยักหน้าแล้วถามว่า
“เสวียปิงอยู่ที่ใด”
“หัวหน้า ข้ามาแล้ว”
พูดเพิ่งขาดคำ เสียงของเสวียปิงก็ดังขึ้นจากด้านหลังไม่ไกลนัก เมื่อหันกลับไปมอง ก็เห็นเสวียปิงนำทหารหลายนายแบกหีบคนละใบเดินเข้ามา
โครม!
หีบถูกวางลงตรงหน้าหลี่เต้าอย่างเป็นระเบียบ
“พี่ใหญ่ นี่คือสิ่งที่ท่านสั่งให้ข้าสร้าง ข้าเร่งทำงานทั้งกลางวันกลางคืนจนเสร็จ”
เสวียปิงกล่าวพลางยิ้ม แต่เมื่อเขาหันไปเห็นพวกหลิวซิ่วเอ๋อร์ สีหน้าก็ชะงักไป ในดวงตามีเพียงความตะลึงงัน เมื่อได้สติกลับมาก็อดพึมพำไม่ได้ว่า
“ใครจะใจร้ายกล้าลงมือกับพวกนางได้”
ทันใดนั้น หลี่เต้าก็เปิดกล่องออก ภายใต้แสงอาทิตย์ สิ่งของในกล่องถูกเผยออกมา เห็นหน้ากากสีดำวางเรียงอยู่ในกล่อง หน้ากากไม่ได้ปิดทั้งใบหน้า แต่เป็นหน้ากากที่ปิดครึ่งหน้า บนพื้นผิวสลักเขี้ยวและลวดลายน่าสะพรึงกลัว หลี่เต้าหยิบหน้ากากขึ้นมาแล้วสวมลงบนใบหน้า รู้สึกว่าใบหน้าตั้งแต่ตาลงมาถูกปิดทั้งหมด ด้านข้างของหน้ากากยื่นยาวไปถึงข้างหูและข้
