บทที่ 235 ประลองเมื่อได้ยินคำพูดนี้ หลี่เต้าก็ขมวดคิ้วแล้วเอ่ยว่า“ท่านผู้อาวุโสหยางวางใจได้ พละกำลังเพียงพอที่ข้าพูดถึง ก็ไม่ใช่อย่างที่ท่านคิดเช่นกัน”
“คำพูดเช่นนี้ไม่อาจพูดลอย ๆ ได้”
“แล้วท่านต้องการเช่นไร”
“เจ้าบอกว่าพวกนางมีพละกำลังเพียงพอ งั้นลองดูสักตั้งก็ไม่เสียหาย”
“ลองดู? ท่านว่าจะลองอย่างไร”
“แน่นอนว่าต้องเป็นการต่อสู้ด้วยอาวุธจริง”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ หลี่เต้าก็แสดงสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยปากว่า“ท่านแน่ใจหรือที่จะให้ประลองกัน?”
“อย่างไร? ไม่กล้าหรือ”
“กล้าสิ ท่านบอกมาเถิดว่าต้องการให้ประลองเช่นไร”
“ข้าเห็นว่าพวกทหารม้าหญิงของเจ้ามีราวสองร้อยคน ข้าก็จะส่งคนสองร้อยคนเช่นกัน และรับรองว่าทั้งสองฝ่ายจะมีกำลังความสามารถใกล้เคียงกัน ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ให้ทั้งสองฝ่ายประลองฝีมือกันอย่างจริงจัง เพียงแค่พวกเจ้าชนะก็พอ”
“ตกลงตามนี้”
“ตกลง และไม่เพียงแค่นั้น ข้าจะแจ้งไปยังด่านฟู่เฟิง ให้ทุกคนยกเว้นยามรักษาการณ์มาชมการต่อสู้ครั้งนี้”
พูดถึงตรงนี้ เขาก็ตบบ่าหลี่เต้าพลางยิ้มกล่าวว่า“ภายใต้สายตาของผู้คนมากมายเช่นนี้ หากทหารม้าหญิงของเจ้าสามารถเอาชนะได้ ก็จะไม่มีใครกล้านินทาลับหลังใช่หรือไม่”
หลี่เต้าจ้องมองหยางหลินอย่างลึกล้ำแล้วพยักหน้า“ก็ตามที่ท่านหยางว่ามา”
“อีกสามวัน ให้เวลาพวกเจ้าเตรียมตัว”
“ได้ ข้าจะไปบอกพวกนางสักหน่อย”
หลังจากหลี่เต้าจากไป ในห้องโถงใหญ่ของจวนแม่ทัพเห
