บทที่ 233 กลับสู่ด่านฟู่เฟิงในยามนี้ หลังจากความตื่นเต้นยินดีแล้ว เหล่าสตรีรอบข้างต่างก็สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของกันและกัน พวกนางทุกคนล้วนงดงามขึ้นกว่าเดิม หากกล่าวว่าก่อนหน้านี้โฉมหน้าของพวกนางอยู่ในระดับพอถูไถ บัดนี้ความงามของพวกนางก็ล้วนพุ่งขึ้นไปถึงเจ็ดสิบคะแนนขึ้นไป มีคนหนึ่งเห็นหลิวซิ่วเอ๋อร์แล้วถึงกับตะลึง เอ่ยออกมาโดยไม่รู้ตัว
“พี่ซิ่วเอ๋อร์ท่านช่างงดงามนัก งามยิ่งกว่าเดิมเสียอีก”
แต่เดิมความงามของหลิวซิ่วเอ๋อร์มีถึงแปดสิบคะแนน บัดนี้หลังจากการเปลี่ยนแปลง ไม่เพียงรอยแผลเป็นหายไป ความงามก็ยังพุ่งขึ้นถึงเก้าสิบกว่าคะแนน อีกทั้งด้วยประสบการณ์ในช่วงเวลาที่ผ่านมา กลิ่นอายของนางมีความนุ่มนวลดุจสายน้ำ แต่ก็ไม่ขาดความเฉียบคมองอาจ ทั้งร่างดูขัดแย้งแต่กลับกลมกลืน
หลิวซิ่วเอ๋อร์ผู้เข้มแข็งมาแต่ไหนแต่ไร เมื่อได้ยินคำชมจากสหาย ก็แสดงสีหน้าเขินอายที่ไม่ได้เห็นมานาน ทันใดนั้น นางก็เงยหน้ามองรูปโฉมของผู้อื่นรอบข้าง แล้วลูบใบหน้าตนเอง ก่อนที่จะมีความกังวลปรากฏขึ้นมา
“เจ้ากำลังกังวลว่ารูปโฉมเช่นนี้จะไม่น่าเกรงขามอย่างนั้นหรือ?”ในยามนั้น เสียงของหลี่เต้าก็ดังขึ้นข้าง ๆ หลิวซิ่วเอ๋อร์อึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า
“เรื่องนี้ไม่ยากเลย”หลี่เต้ากวาดตามมองหญิงสาวทั้งหลาย พลางยิ้มบางกล่าวว่า“หากพวกเจ้ากังวลว่าตนเองงดงามเกินไป จนไม่อาจข่มขวัญศัตรูได้ ก็เพียงแค่สวมหน้ากากสักชั้นก็พอ เช่นนี้ เมื่อก
