ถ้วยอย่างรวดเร็ว หลังจากได้รับเลือดวิเศษไป เหล่าสตรีที่เหลือไม่ได้รีบดื่มทันที แต่รอให้หลิวซิ่วเอ๋อร์หยิบถ้วยที่บรรจุเลือดวิเศษขึ้นมาก่อน พวกนางสบตากันครู่หนึ่ง จากนั้นจึงดื่มเลือดวิเศษในถ้วยจนหมดในคราวเดียว
หลังจากผ่านไปเพียงไม่กี่ลมหายใจ ร่างกายของทุกคนก็เริ่มรู้สึกผิดปกติ จึงทยอยทรุดตัวลงนั่งกับพื้น สุดท้ายพวกนางก็นอนเกลื่อนกลาดอยู่ในลานเรือน ผ่านไปประมาณหนึ่งก้านธูป พร้อมกับเสียงครางแผ่วเบา หลิวซิ่วเอ๋อร์และคนอื่น ๆ เริ่มทยอยฟื้นจากภวังค์
เมื่อฟื้นคืนสติอย่างสมบูรณ์ พวกนางรับรู้ได้ถึงความเปลี่ยนแปลงในร่างกาย และเห็นสะเก็ดเลือดที่ขับออกมาจากรูขุมขน ต่างจากจิ่วเอ๋อร์เมื่อเห็นสะเก็ดเลือด พวกนางไม่ได้ร้องโวยวาย แต่มุ่งความสนใจไปที่การรับรู้ความเปลี่ยนแปลงในร่างกายทั้งหมด เนื่องจากเคยสัมผัสกับการบำเพ็ญมาก่อน พวกนางจึงมีความไวต่อการรับรู้ความเปลี่ยนแปลงในร่างกายมากกว่าคนทั่วไป
“อ๊ะ!”ทันใดนั้น สตรีนางหนึ่งอดไม่ไหวร้องอุทานออกมา ทำให้ผู้อื่นหันมาสนใจในทันที หญิงสาวร้องออกมาด้วยความดีใจ ใบหน้าเปี่ยมด้วยรอยยิ้ม ขณะมองไปยังผู้อื่น
“ข้าทะลวงขั้นได้แล้ว! ตอนนี้ข้าอยู่ในขั้นผู้ฝึกยุทธ์โฮ่วเทียนระดับเจ็ด!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น คนที่เหลือต่างพากันตรวจสอบวรยุทธ์ของตนเอง ไม่นาน เสียงอุทานดีใจดังขึ้นในลานเรือนอย่างต่อเนื่อง
“ข้าก็ทะลวงขั้นเช่นกัน ข้าถึงขั้นสูงสุดของผู้ฝึกยุทธ์โฮ่วเทียนระดับแปดแล้ว