“จะเปลี่ยนแปลงอย่างไร”
ไป๋ฉีถามด้วยความสงสัย คนอื่นๆ ก็หันไปมองเฉินหลี่
เฉินหลี่ปรายตามองเจียงฉางเซิงก่อนกล่าวว่า
“หนึ่งคือโอรสสวรรค์แต่งตั้งว่าที่กษัตริย์เร็วเกินไป ส่งผลให้โอรสสวรรค์องค์ถัดไปจะได้ขึ้นครองราชย์ตอนอายุมากแล้ว นี่คือจุดที่ต้องเปลี่ยนแปลง แต่ก็เปลี่ยนยากเพราะหมายถึงต้องล้มล้างระบบบุตรชายคนโต
สองคือหลายรัชสมัยที่ผ่านมา ขุนนางบู๊บุ๋นถืออำนาจไว้แน่น ส่งผลให้โอรสสวรรค์คนใหม่ควบคุมพวกเขาได้ยาก แม้จะจงรักภักดีแต่ก็จะหยิ่งผยองในใจ คิดว่าตนเข้าใจโลกดีกว่าโอรสสวรรค์
สามคือตระกูลใหญ่ทรงอำนาจครอบครองวิชาเฉพาะ ช่องว่างระหว่างพวกเขากับประชาชนทั่วไปยิ่งห่างออกทุกที เรื่องนี้คือกฎของทุกยุคทุกสมัย เมื่อถึงจุดนั้นก็มักจะเกิดจลาจลภายในขึ้นได้
ยังมีปัญหาอื่นอีกเช่นความสามารถของโอรสสวรรค์แต่ละพระองค์
ปัญหาเหล่านี้สามารถแก้ได้ทันที วิธีนั้นก็คือปล่อยให้ต้าจิ่งวุ่นวาย พอถึงเวลาที่ต้าจิ่งใกล้ล่มสลาย ค่อยสนับสนุนโอรสสวรรค์องค์ใหม่กำหนดกฎใหม่ ตอนนั้นจะไม่มีใครกล้าขัดขวาง”
คำพูดของเขาทำให้ทุกคนตกอยู่ในภวังค์แห่งความคิด
เทพกระบี่กล่าวว่า “เจ้ากล้าเสนอความคิดเช่นนี้เพราะหวังให้มรรคาจารย์รับผิดชอบหรือ”
เฉินหลี่พยักหน้าแล้วกล่าวว่า
“ถูกต้อง ต้าจิ่งมีมรรคาจารย์อยู่ ตราบใดที่มรรคาจารย์ไม่คิดทอดทิ้ง ต้าจิ่งก็จะไม่ล่มสลาย เพราะเช่นนั้นจะวุ่นวายเพียงใดก็ไม่ใช่ปัญหา เพียงแค่อาจจะมีประชาชนรุ่นหนึ่งจะลำบ
