ยมาถึงแม่ทัพหลี่ด้วย”
“ผู้บัญชาการที่ท่านขันทีกล่าวถึงคือผู้ใด?”
“ผู้ควบคุมดูแลทุกสิ่งในวังหลวง จ้าวจง”
“หืม?”
แม่ทัพหลี่เต้าขมวดคิ้ว สีหน้าแสดงความประหลาดใจ
“แม่ทัพหลี่เคยได้ยินชื่อเสียงของเขาหรือ?”
“ข้าจะไม่เคยได้ยินได้อย่างไร”
ความทรงจำเกี่ยวกับขันทีใหญ่ผู้นี้ ในความคิดของหลี่เต้าต้องย้อนกลับไปถึงตอนที่เขายังเป็นเพียงท่านป๋อแห่งอันหยวน
ในตอนนั้นผู้คนทั้งเมืองหลวงต่างรู้จักขันทีใหญ่จ้าวจง และหลี่เต้าก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น
จ้าวจงเป็นเพื่อนร่วมเรียนของฮ่องเต้แห่งต้าเฉียนตั้งแต่วัยเยาว์ เติบโตมาด้วยกัน
เมื่อฮ่องเต้ได้ขึ้นครองราชย์ ตำแหน่งของจ้าวจงก็สูงขึ้นตามไปด้วย จนได้เป็นขันทีใหญ่
หลายคนกล่าวว่าจ้าวจงนั้นเป็นเพียงคนโชคดีที่ได้อาศัยบารมีผู้อื่น แต่มีเพียงคนส่วนน้อยเท่านั้นที่รู้ถึงความสามารถที่แท้จริงของจ้าวจง
หลี่เต้าเคยได้ยินเรื่องราวของจ้าวจงจากปากบิดาของเขาก่อนที่ท่านจะสิ้น
มีเพียงประโยคเดียว การที่ฮ่องเต้ขึ้นครองราชย์ได้สำเร็จนั้น อย่างน้อยจ้าวจงก็มีส่วนช่วยถึงสามส่วน
ในทำนองเดียวกัน ภายในเมืองหลวงมีข่าวลือว่า จ้าวจงที่ภายนอกดูเหมือนขันทีอ่อนแอไม่รู้วิทยายุทธ์ แต่ความจริงแล้วมีพลังอย่างน้อยก็อยู่ในระดับปรมาจารย์
กล่าวโดยสรุป นี่คือบุคคลที่ภายนอกดูธรรมดา แต่ความจริงแล้วลึกลับเกินคาดเดา
ส่วนที่หลี่เต้าตกใจ ก็เพราะเขาไม่คิดว่าตนเองจะได้รับความสนใจจากจ้าวจง
ในตอนนั้นเอง หยางหลินที่อยู
