นทางสำคัญที่สุดระหว่างต้าเฉียนและชนเผ่าเป่ยมหาน
ก่อนหน้านี้หลี่เต้าและคนอื่น ๆ ได้ต่อสู้กับกองทัพชนเผ่าเป่ยมหานบนเส้นทางภูเขาสายนี้
ปัจจุบัน กองทัพชนเผ่าเป่ยมหานพ่ายแพ้และกำลังหลบหนี หากต้องการหนีออกไป จำเป็นต้องหนีผ่านเส้นทางภูเขาสายนี้ก่อน จึงจะสามารถเริ่มการหลบหนีอย่างเป็นทางการได้ เพราะเมื่อเข้าสู่ทุ่งราบอันกว้างใหญ่แล้ว การไล่ล่าสังหารพวกเขาจะต้องใช้พลังงานมหาศาล
พวกเซินเหล่ยที่แอบหนีออกมาก่อนหน้านี้ ขณะนี้กำลังค่อย ๆ แอบย่องออกจากเส้นทางภูเขา เมื่อใกล้ถึงทางออกของเส้นทางภูเขา เซินเหล่ยและบรรดาแม่ทัพเผ่าถ่ามู่ก็มองเห็นทุ่งราบด้านนอกแล้ว
ในขณะที่ทุกคนกำลังแอบดีใจอยู่นั้น จู่ ๆ ก็มีสายลมแรงพัดผ่านเหนือศีรษะของเซินเหล่ยและคนอื่น ๆ ไป พอพวกเขามองดูอย่างละเอียด ก็พบว่าเป็นเงาร่างของคนผู้หนึ่ง
แม่ทัพคนหนึ่งมองดูเงาร่างที่พุ่งผ่านไปด้วยสีหน้างุนงง เอ่ยขึ้นว่า
“ท่านแม่ทัพเซินเหล่ย เงาร่างนั้นดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าองครักษ์ขององค์ราชา”
เซินเหล่ยสีหน้างุนงง พูดออกมาโดยไม่รู้ตัว
“หัวหน้าองครักษ์ขององค์ราชาไม่ได้อยู่กับพระองค์หรอกหรือ เหตุใดจึงวิ่งมาเพียงลำพัง”
ทันใดนั้น สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป ราวกับนึกบางอย่างได้ พร้อมกันกับเสียงฝีเท้าม้าดังเข้ามาในหูของเขา
เมื่อหันกลับไปมอง ก็เห็นดาวมรณะที่พวกเขาพยายามหลบหนีอยู่ตามหลังพวกเขามาติด ๆ
“เจ้าบัดซบหลินอี มันตั้งใจจะลากพวกเราไปเป็นเหยื่อ” เซินเ
