บทที่ 181 ยอมรับผู้ใต้บังคับบัญชาให้เป็นหัวหน้าเขามองไปยังทหารชนเผ่าเป่ยมหานที่อยู่ไม่ไกลนักแต่ไม่กล้าเข้ามาใกล้ จึงอดถามไม่ได้ว่า
“พวกเจ้าสังหารศัตรูมาตลอดทางได้อย่างไร?”
เมื่อเห็นเช่นนั้น จ้าวถ่งจึงแนะนำหลี่เต้าว่า “หลี่เต้า ท่านผู้นี้คือท่านแม่ทัพโหวหย่วนเลี่ยง ผู้บัญชาการด่านฟู่เฟิงในปัจจุบัน”
แต่ยังไม่ทันที่หลี่เต้าจะเอ่ยปาก จางเมิ่งที่อยู่ด้านหลังเขาก็พูดขึ้นมาทันทีว่า
“ท่านแม่ทัพโหว พวกข้าตามหัวหน้าสังหารศัตรูมาตลอดทางตั้งแต่เมืองหลวงของเผ่าถ่ามู่”
“จางเมิ่งอย่าพูดจาไร้สาระต่อหน้าท่านแม่ทัพโหว”
จ้าวถ่งจ้องมองจางเมิ่งอย่างดุดัน
เมื่อเห็นผู้นำคนเก่าของตน จางเมิ่งอดพูดไม่ได้ว่า
“แต่ท่านแม่ทัพจ้าว ข้าไม่ได้พูดผิดนะ พวกข้าไล่ล่าราชาถ่ามู่มาจนถึงด่านฟู่เฟิงแล้ว”
“ข้าจะสั่งสอนเจ้าเสียหน่อย…”
จ้าวถ่งกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ถูกคำพูดของโหวหย่วนเลี่ยงขัดจังหวะเสียก่อน
“เจ้าพูดความจริงหรือ?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น จ้าวถ่งจึงเอ่ยว่า
“ท่านแม่ทัพโหว มันชอบพูดจาไร้สาระ”
“เป็นเรื่องจริงขอรับ!”
จางเมิ่งพยักหน้า
สิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดคือ โหวหย่วนเลี่ยงทำเพียงพยักหน้าอย่างครุ่นคิดแล้วกล่าวคำ
“ข้าเชื่อคำพูดของเจ้า”
สุดท้ายสายตาของเขาก็ตกลงบนร่างของหลี่เต้า เขาเอ่ยถามว่า
“พวกเจ้ามาที่ด่านฟู่เฟิงเพื่อทำอะไร?”
“มาสนับสนุนด่านฟู่เฟิง”
หลี่เต้ามองแม่ทัพผมขาวตรงหน้าแล้วเอ่ยตอบ
เมื่อได้ยินดังนั้น โหวหย่ว
