หรือ?”
ด้วยภูมิหลังของเขา ทำให้เขาเข้าใจเรื่องราวในกองทัพเป็นอย่างดี
โดยเฉพาะป้ายอาญาสิทธิ์ในมือนี้ เขาเข้าใจดีว่ามันมีความหมายอย่างไร
หากกล่าวอย่างง่ายคือ ด้วยตำแหน่งผู้บัญชาการชั่วคราวนี้ เพียงแค่ถือป้ายอาญาสิทธิ์นี้ไว้ เขาก็สามารถสั่งการพวกแม่ทัพเหล่านี้ได้ตามใจ แม้แต่สั่งให้พวกเขาไปตายก็ยังได้ หากไม่เชื่อฟังคำสั่ง นั่นถือเป็นการขัดคำสั่งทหาร มีโทษประหารชีวิต
เมื่อได้ยินดังนั้น โหวหย่วนเลี่ยงก็ส่ายหน้าพลางกล่าวว่า
“มิใช่ว่าข้าเชื่อใจเจ้ามากมายอันใด แต่พวกเราไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว จำต้องเลือกที่จะเชื่อใจพวกเจ้า อย่างไรเสีย ไม่ว่าข้าจะตัดสินใจเช่นไร ผลลัพธ์ก็คงไม่เลวร้ายไปกว่าตอนนี้”
หลี่เต้าพยักหน้า เข้าใจความคิดของแม่ทัพผมขาวผู้นี้ นี่คือการเดิมพันด้วยชีวิตของพวกเขาครั้งสุดท้าย
แพ้ก็เท่าเดิม ชนะก็ได้กำไรงาม
“ท่านแม่ทัพโหว ท่านรีบดูทางนั้นที พวกเขากำลังทำอะไรกัน?”
ในตอนนั้น จู่ ๆ ก็มีคนร้องอุทานขึ้น
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทุกคนจึงมองตามสายตาของผู้นั้นไป
ปรากฏว่าทหารชนเผ่าเป่ยมหานที่เมื่อครู่ยังล้อมพวกเขาอยู่ กลับเริ่มถอยร่น ค่อย ๆ ห่างออกไปจากพวกเขา
เมื่อเห็นภาพตรงหน้า จ้าวถ่งอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากพูดว่า
“ไม่จริงกระมัง พวกคนเป่ยมหานพวกนี้จะถอยทัพหรือ”
ทันใดนั้นก็มีคนพูดต่อว่า
“พวกมันจะถอยทัพงั้นหรือ เพราะเหตุใดกัน ตอนนี้พวกมันเพียงแค่จัดการพวกเราให้หมด ด่านฟู่เฟิงก็จะตกเป็นของพวกมันอย่
