นของฝ่ายตรงข้าม
จ้าวถ่งมองเห็นภาพตรงหน้าด้วยความตะลึง ในใจรู้สึกประหลาดใจยิ่งนัก
เกิดอะไรขึ้นกันแน่?
ในขณะนั้นเอง เสียงลูกธนูแหวกอากาศก็ดังขึ้นข้างหูเขา
มีห่าธนูกำลังพุ่งเข้ามา แต่เป้าหมายของลูกธนูเหล่านั้นไม่ใช่พวกเขา หากแต่เป็นเหล่าแม่ทัพชนเผ่าเป่ยหมานที่กำลังล้อมโจมตีพวกเขาอยู่
ชั่วพริบตา แม่ทัพชนเผ่าเป่ยหมานหลายคนก็ล้มตายด้วยลูกธนู พวกเขาแทบไม่มีโอกาสหลบหลีก ลูกธนูทุกดอกปักเข้ากลางหน้าผากอย่างแม่นยำ
ภาพนี้ทำให้เหล่าแม่ทัพต้าเฉียนที่เหลือรอดต่างตะลึงงัน
พวกเขามองไปยังทิศทางที่ลูกธนูพุ่งมาตามสัญชาตญาณ แต่กลับพบว่ารอบด้านมีเพียงทหารชนเผ่าเป่ยหมาน ไม่เห็นมีผู้ใดอื่น
“ดูนั่นสิ เกิดอะไรขึ้นตรงนั้น!”
ในตอนนั้นเอง ได้มีคนสังเกตเห็นความผิดปกติในระยะไม่ไกล
พวกเขาเห็นความวุ่นวายและได้ยินเสียงฝีเท้าม้าดังขึ้นกลางกองทัพที่ชุลมุนอยู่ไม่ไกลจากพวกเขา ตามด้วยภาพทหารชนเผ่าเป่ยหมานจำนวนมากถูกพลังบางอย่างเหวี่ยงขึ้นไปในอากาศ
เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าม้า และเห็นภาพม้าล้มคนหล่น ทุกคนต่างคาดเดาว่าต้องมีกองกำลังทหารม้ากำลังบุกเข้ามาในทิศทางที่พวกเขาอยู่
แต่ทว่า เหตุใดในกองทัพของชนเผ่าเป่ยหมานจึงมีกองกำลังทหารม้าปรากฏขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ ดูท่าทางพวกเขาน่าจะเป็นศัตรูของชนเผ่าเป่ยหมาน มิเช่นนั้นคงไม่มาช่วยพวกเขา
มีคนหนึ่งอดไม่ไหวถามขึ้นมา “ท่านแม่ทัพโหว นี่คงไม่ใช่แผนสำรองของท่านกระมัง”
โหวหย่วนเลี่ยง “???”
