เขามีแผนสำรองอะไรกัน? ทำไมแม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่รู้
ในตอนนั้นเอง กองทัพของชนเผ่าเป่ยหมานที่อยู่เบื้องหน้าพวกเขาก็ถูกฉีกออกเป็นช่องกลางแนวทัพ ในที่สุดพวกเขาก็มองเห็นได้ชัดเจนว่าสิ่งที่บุกฝ่าเข้ามาในกองทัพชนเผ่าเป่ยหมานคืออะไร
มันคือกองกำลังทหารม้า!
เป็นกองกำลังทหารม้าที่เพียงแค่มองปราดเดียวก็ดึงดูดสายตาผู้คนอย่างห้ามใจไม่อยู่!
เนื่องจากพวกเขาต่างก็เป็นผู้ที่มีความรู้ จึงมองเห็นกองทัพวิญญาณที่แผ่ซ่านอยู่รอบกองกำลังทหารม้านี้ได้ในแวบเดียว
กองกำลังทหารม้าเพียงสามร้อยกว่านายกลับสามารถรวมพลังเป็นกองทัพวิญญาณได้ขนาดนี้ ไม่น่าแปลกใจเลยที่พวกเขา สามารถบุกฝ่ากองทัพนับหมื่นมาได้
แต่พวกเขาเป็นใครกันแน่?
ในตอนนั้นเอง มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
“หลี่เต้า! จางเมิ่ง! เสวียปิง!”
“เหตุใดจึงเป็นพวกเจ้า!”
“แล้วเหตุใดพวกเจ้าจึงมาปรากฏตัวที่นี่!”
ทันทีที่คำพูดนั้นดังขึ้น โหวหย่วนเลี่ยงและคนอื่น ๆ ต่างหันกลับไปมองที่จ้าวถ่งพร้อมกัน
โหวหย่วนเลี่ยงถามด้วยสีหน้าประหลาดใจ “จ้าวถ่งเจ้ารู้จักพวกเขาหรือ?”
“รู้จัก จะไม่รู้จักได้อย่างไร” จ้าวถ่งมองกลุ่มคนที่ทั้งคุ้นเคยและแปลกหน้าแวบหนึ่ง ก่อนจะกล่าวตอบ “ท่านแม่ทัพโหว พวกเขาล้วนเป็นทหารใต้บังคับบัญชาของข้า ข้าย่อมต้องรู้จัก”
“ทหารใต้บังคับบัญชาของเจ้า?”
ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นแสดงสีหน้าเหมือนสงสัยในชีวิต พวกเขามองกองกำลังทหารม้า
