บทที่ 175 ราชาถ่ามู่เสด็จมาแนวหน้าเมื่อมองไปยังด่านฟู่เฟิงอันสูงตระหง่านในระยะไกล รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้าของเซินเหล่ยโดยไม่รู้ตัว ด่านฟู่เฟิงที่ไม่เคยมีใครตีแตกมาก่อน กำลังจะถูกพิชิตภายใต้การนำของเขา จิตใจพลันเปี่ยมไปด้วยความปลาบปลื้ม
ในตอนนั้นเอง เลี่ยชิงก็ได้เอ่ยขึ้นอย่างกะทันหัน “แม่ทัพเซินเหล่ย บัดนี้ด่านฟู่เฟิงกำลังจะถูกยึดได้แล้ว พวกท่านจากเผ่าถ่ามู่ อย่าได้ลืมสิ่งที่สัญญาไว้กับพวกเราเผ่าเลี่ยหั่วเป็นอันขาด”
“อย่าลืมสิ่งที่สัญญาไว้กับพวกเราเผ่าลั่วอวิ๋นด้วย” จินโม่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็พูดขึ้นเช่นกัน
เซินเหล่ยได้ยินดังนั้นจึงกล่าวอย่างหนักแน่น “วางใจได้ สิ่งที่สัญญาไว้กับพวกเจ้า ข้าจะให้ทั้งหมด แต่รอให้ด่านฟู่เฟิงถูกยึดได้อย่างสมบูรณ์เสียก่อน ค่อยพูดเรื่องพวกนี้กัน”
ในตอนนั้นเอง ทหารจากเผ่าถ่ามู่ก็วิ่งพรวดพราดเข้ามาหาเซินเหล่ย เขาประสานมือคำนับพลางกล่าวว่า “รายงานท่านแม่ทัพ มีข่าวสำคัญจากด้านหลังขอรับ”
“ด้านหลังรึ?”
เซินเหล่ยถามด้วยสีหน้าสงสัย “ด้านหลังจะมีข่าวสำคัญอะไรได้?”
ทหารนายนั้นเข้าไปกระซิบข้างหูเซินเหล่ย
ตอนแรกเซินเหล่ยยังมีสีหน้าปกติ แต่หลังจากฟังไปสักพัก สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที
“เจ้าพูดความจริงหรือ?”
“ด้านหลังรายงานมาเช่นนี้ขอรับ”
“ได้ ข้าจะรีบกลับไปเดี๋ยวนี้”
เซินเหล่ยมองไปทางเลี่ยชิงกับจินโม่ที่อยู่ข้าง ๆ ก่อนเอ่ยว่า “มีธุระที่ด้านหลัง ข้าจะรีบไปรีบกลับ”
พูดจบ เขาก็คว
