แม่ทัพผู้หนึ่งสีหน้าเปลี่ยนไปทันที “เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้ พิษเพลิงโลหิตนี้เพียงแค่ถ่ายเลือดก็รักษาได้มิใช่หรือ”
“พิษเพลิงโลหิตหากติดเชื้อเพียงแค่ในเลือดก็สามารถรักษาด้วยการถ่ายเลือดได้จริง แต่ปัญหาคือพิษเพลิงโลหิตในร่างของแม่ทัพเสิ่นนั้น เนื่องจากฝึกวิชายุทธ์มาเป็นเวลานาน พิษจึงแทรกซึมเข้าสู่อวัยวะภายในทั้งห้าแล้ว นี่ไม่ใช่เรื่องที่ถ่ายเลือดแล้วจะแก้ไขได้ ตอนนี้การถ่ายเลือดเพียงแค่ช่วยยื้อชีวิตเท่านั้น ไม่มีประโยชน์อื่นใด”
“ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเวลาผ่านไป ผลของการถ่ายเลือดก็จะยิ่งลดน้อยลง หากไม่ใช่เพราะพลังปราณแท้ในร่างของแม่ทัพเสิ่นคอยปกป้องอวัยวะภายในทั้งห้าโดยสัญชาตญาณเอาไว้ เกรงว่าคงสิ้นใจไปนานแล้ว ตอนนี้ผ่านไปเดือนกว่าแล้ว พลังปราณแท้ในร่างของแม่ทัพเสิ่นที่คอยรักษาอวัยวะภายในทั้งห้าไว้ก็ใกล้จะหมดสิ้น เมื่อพลังปราณแท้หมดสิ้น ต่อให้เทพเซียนก็ยากจะช่วยได้”
เมื่อได้ยินคำพูดของท่านเจิ้ง แม่ทัพส่วนใหญ่ที่อยู่ในที่นั้นต่างยอมรับความจริงนี้ไม่ได้
เพราะพวกเขารู้ดีว่าขณะนี้ด่านฟู่เฟิงกำลังอยู่ในสถานการณ์คับขัน
หากว่าเสิ่นจงต้องสิ้นใจในเวลานี้ จะเป็นการบั่นทอนขวัญกำลังใจของพวกเขาและเหล่าทหารอย่างรุนแรง ยิ่งจะทำให้สถานการณ์ของด่านฟู่เฟิงเลวร้ายลงไปอีก
เมื่อคิดได้ดังนั้น แม่ทัพผู้หนึ่งจึงกล่าวว่า “ท่านเจิ้ง ข้าขอร้องท่าน ช่วยแม่ทัพเสิ่นด้วย พวกเราใครจะตายก็ได้ แต่แม่ทัพเสิ่นตายไม่ได้”
“ขออภั
