ห้าวันที่ผ่านมา กองทัพพันธมิตรสามเผ่าที่อยู่นอกด่านฟู่เฟิงคอยจ้องมองพวกเขาด้วยสายตาเหมือนเสือที่จับจ้องเหยื่อ
บัดนี้หิมะหยุดตกแล้ว นั่นหมายความว่าถึงเวลาที่พวกเขาจะบุกเข้าโจมตี
ขณะนี้ บนกำแพงเมืองของด่านฟู่เฟิง ได้มีทหารยืนเรียงแถวประจำการอยู่บนกำแพงเมือง
ใบหน้าของเหล่าทหารแดงก่ำด้วยความหนาว ผิวที่เปลือยเปล่าของทุกคนเป็นรอยช้ำจากความเย็น
ในตอนนั้นเอง แม่ทัพในชุดเกราะเดินขึ้นมาบนกำแพงเมือง
เมื่อเห็นสภาพของทหารใต้บังคับบัญชาเป็นเช่นนี้ หัวใจของเขาก็ปวดร้าว จึงหันไปถามผู้ช่วยที่อยู่ข้างกาย “อีกนานไหมกว่าจะถึงเวลาเปลี่ยนเวร?”
“เรียนท่านแม่ทัพ อีกหนึ่งชั่วยามพ่ะย่ะค่ะ” ผู้ช่วยตอบ
หนึ่งชั่วยาม?
แม่ทัพถอนหายใจ ทหารที่ประจำการอยู่ในด่านฟู่เฟิงนั้นมีน้อยเกินไป
แต่ก็ไม่มีทางเลือก หิมะปกคลุมภูเขา ทุกอย่างล้วนยากลำบาก
แม่ทัพเดินมาที่กำแพงเมืองสายตามองไกลออกไปยังนอกด่าน สามารถเห็นจุดดำขนาดใหญ่ได้อย่างชัดเจน
ยังพอมองเห็นความเคลื่อนไหวของผู้คนมากมายได้อยู่ลาง ๆ
กลุ่มจุดดำขนาดใหญ่นี้ไม่ใช่อื่นใด แต่เป็นศัตรูของด่านฟู่เฟิง กองทัพพันธมิตรสามเผ่าที่นำโดยเผ่าถ่ามู่
เมื่อเห็นว่ากองทัพพันธมิตรสามเผ่าในระยะไกลยังไม่มีความเคลื่อนไหว แม่ทัพจึงกล่าวกับผู้ช่วยที่อยู่ข้าง ๆ ว่า “บัดนี้หิมะหยุดตกแล้ว ให้คนคอยสังเกตความเคลื่อนไหวทางนั้น หากมีเหตุการณ์ผิดปกติใด ๆ ให้รายงานเข้ามาในด่านทันที”
ผู้ช่วยมองดูทิวทัศน์น
