“เหตุใดเผ่าเฉียงเหลียงจึงใหญ่โตขนาดนี้กัน…”
เยี่ยสวินตี๋สีหน้าหม่นหมอง จ้องมองเงาร่างมหึมาสุดขอบฟ้าดิน สะท้านเย็นถึงแนวหลัง
จีอูจวิน เทพกระบี่ ฮวงชวน หลิงเชียว และคนอื่นๆ สีหน้าเคร่งเครียด
พวกเขาไม่อาจประมาณความสูงของเผ่าเฉียงเหลียงได้ แต่ก็ไม่เคยพบเห็นสิ่งมีชีวิตใดมโหฬารถึงเพียงนี้มาก่อน
นี่มันสูงเป็นหมื่นจั้งหรือไร ณ ขณะนั้นเหล่าทหารต้าจิ่งกับจอมยุทธ์ทั่วหล้าล้วนเงียบงัน
เผชิญหน้ากับศัตรูที่กำลังใกล้เข้ามาจากเบื้องหน้า ต่างก็ได้รับแรงกดดันที่ไม่เคยมีมาก่อน
ความกดดันนั้นถึงกับทำให้โลหิตทั่วร่างแทบหยุดเดิน
เผ่าเฉียงเหลียงกล่าวเพียงประโยคเดียว ไม่ได้เอ่ยอันใดอีก มีเพียงย่างเท้าเข้าหาต้าจิ่งไม่หยุด
แม้จะไม่รวดเร็ว แต่เพราะไม่ได้รวดเร็ว กลับยิ่งทำให้ทหารต้าจิ่งขวัญผวา
การได้เห็นความตายย่างกรายเข้ามาอย่างช้าๆ นั้นน่าหวาดกลัวอย่างที่สุด
ในขณะนั้นเอง!
ตม!
ณ ค่ายใหญ่แห่งทัพต้าจิ่ง พลันปะทุพลังอำนาจอันแข็งแกร่งออกมา
เหล่าทหารเรียงแถวล้อมหอสูง ตั้งค่ายกลขึ้นฉับพลัน
ขณะนั้นเองทุกคนรู้สึกได้ว่าโชคชะตาของตนถูกร้อยรัดเข้ากับโชคชะตาอันมหาศาล โชคชะตาแห่งแคว้นต้าจิ่ง!
“ศึกครั้งนี้คือศึกปกป้องมาตุภูมิ ศึกที่ไม่มีวันถอย ศึกล้างอัปยศแห่งเผ่ามนุษย์ ศึกแห่งเกียรติยศของต้าจิ่ง!”
เสียงหนึ่งดังกระหึ่มสะท้อนในใจของชาวต้าจิ่งทุกคน เป็นเสียงของสวีเทียนจี
เขาให้เหล่าทหารกรมโชคชะตารวบรวมโชคชะตาเชื่อมโยงใจไว้เป
