บทที่ 170 เข้าเมืองสังหาร
เมื่อได้ยินดังนั้นราชาถ่ามู่ยังจะกล่าวอะไรต่อ แต่ทันใดนั้นก็ถูกเซินถูที่อยู่ด้านล่างขัดจังหวะ “ฝ่าบาท โปรดนึกถึงเหตุผลที่ส่งแม่ทัพใหญ่ออกไป นี่ก็เป็นกองกำลังทหารม้าเช่นกัน” ขณะที่เซินถูกล่าวคำเหล่านี้ ร่างกายของเขาสั่นระริกไปทั้งร่าง นึกถึงศีรษะของแม่ทัพใหญ่แล้ว จะคิดว่านั่นเป็นของปลอมก็คงเป็นไปไม่ได้
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าของราชาถ่ามู่ก็แข็งค้างในทันที หรือว่า… แต่นี่มันจะเป็นไปได้อย่างไร แม่ทัพใหญ่จะตกตายในมือของกองกำลังทหารม้าที่มีเพียงสามร้อยกว่านายได้อย่างไร นั่นคือขั้นปรมาจารย์เชียวนะ แต่ในยามนี้ ไม่ว่าเขาจะไม่อยากเชื่อเพียงใด ก็ไม่กล้าที่จะเสี่ยง หากเดิมพันผิดพลาด ชีวิตของเขาก็คงไม่รอด อย่างไรก็ตาม คงต้องส่งทหารไปลองดูก่อน
คิดมาถึงตรงนี้ ราชาถ่ามู่ก็ทุบโต๊ะพลางออกคำสั่งทันที “จงระดมพลทหารทั้งหมดในเมืองหลวงมาให้ข้า หากกองทัพทหารม้านั่นเป็นของจริง เจ้าต้องกำจัดพวกมันให้สิ้นซากในเมืองนี้เพื่อข้า หากเป็นของปลอม…” ตรัสมาถึงตรงนี้ สายตาของพระองค์ก็จ้องมายังทหารสองนายที่บุกเข้ามาในท้องพระโรง ก่อนจะเอ่ยอย่างดุดัน “ก็จงสับร่างพวกมันเป็นหมื่นชิ้นเพื่อข้า”
…
ในเวลาเดียวกัน ทางด้านหลี่เต้า หลังจากส่ง ‘ของขวัญ’ เข้าเมืองแล้ว เขาก็นำจางเมิ่งและคนอื่น ๆ บุกโจมตีประตูเมืองหลวงของเผ่าถ่ามู่ทันที
เมื่อเผชิญหน้ากับง้าวมังกรทมิฬที่ยาวกว่าสิบจั้งของเขา ประตูไม้แข็งแ
