จน์เสียแล้ว หลี่เต้ามองเห็นเซินเชียนซานที่กำลังพุ่งเข้ามาปะทะ จึงกำง้าวทั้งสองมือแน่น
ปลดปล่อย!
ในพริบตา กล้ามเนื้อแขนทั้งสองของเขาก็พองขึ้น
ไร้เทียมทาน! ดาวพิฆาต!
เขาสะบัดแขน ปราณไร้เทียมทานพันรอบตัวง้าว ในชั่วขณะถัดมา เงาของง้าวมังกรทมิฬยาวเกือบยี่สิบจั้งก็ปรากฏขึ้น แล้วกวาดเข้าใส่เซินเชียนซาน
พลังแห่งสภาวะจิตสามารถเพิ่มพลังปราณไร้เทียมทาน พลังกายก็สามารถเพิ่มพลังปราณไร้เทียมทานได้เช่นกัน ทั้งสองแขนพลังเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว เมื่อรวมเข้าด้วยกันก็จะสามารถแสดงพลังที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้นได้
เซินเชียนซานที่กำลังพุ่งเข้ามาเห็นเงายักษ์นั้น สีหน้าของเขาก็แข็งค้างไป เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าสิ่งที่หลี่เต้าพูดไว้ก่อนหน้านี้ว่ายังไม่ได้ใช้พลังทั้งหมดจะเป็นความจริง เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีที่พุ่งเข้ามานี้ เซินเชียนซานรีบรวมพลังปราณแท้เพื่อมาต้านรับอย่างรวดเร็ว
“ฟ้าดินคลั่งสังหาร!”
มันพุ่งตรงไปยังเงาของง้ายักษ์ทันที
เสียงดังสนั่น! ในชั่วขณะถัดมา ร่างหนึ่งก็ถูกปัดกระเด็นไถลไปบนพื้นดินเป็นระยะทางนับร้อยจั้ง
“แค่ก แค่ก!” เซินเชียนซานลุกขึ้นจากพื้นหิมะ ยามนี้เขาไม่ได้ดูสง่างามเหมือนตอนปรากฏตัวครั้งแรกอีกแล้ว ทั่วร่างเต็มไปด้วยฝุ่นผง มีเลือดสดไหลออกมาจากมุมปาก
ทว่า ยังไม่ทันที่เขาจะได้ตั้งตัว จู่ ๆ ก็รู้สึกว่ามีเงามืดบดบังเหนือศีรษะ เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมอง ก็พบว่าการโจมตีรอบที่สองของหลี่เต้ามาถึงตรงหน้าแล
