ี้จนสิ้น
ส่วนพลังเจตจำนงแห่งดาบที่เหลืออยู่ ก็ถูกปราณไร้เทียมทานที่เพิ่มพลังขึ้นฉีกทำลายในชั่วพริบตา
สุดท้ายเซินเชียนซานจำต้องหลบหลีกท่านี้อย่างทุลักทุเล
ปีศาจร้าย!
เซินเชียนซานถอยหลังไปหลายสิบจั้งก่อนจะอดคิดในใจไม่ได้ ครั้งนี้เขาคิดเช่นนี้จากใจจริง
ปีศาจร้ายตรงหน้าเขาผู้นี้ไม่เพียงมีพรสวรรค์ทางร่างกายเท่านั้น แม้แต่ทางจิตวิญญาณก็น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก มิเช่นนั้นเพิ่งจะรับรู้ถึงพลังเจตจำนง แต่ก็มีพลังมหาศาลแล้ว
เขาจินตนาการไม่ออกเลยว่าสถานการณ์แบบใดกัน ที่สามารถสร้างปีศาจร้ายเช่นนี้ขึ้นมาได้
ทันใดนั้น ในใจเขาก็รู้สึกโล่งอยู่บ้างที่ปีศาจร้ายตรงหน้าไม่ได้ฝึกฝนพลังปราณแท้
หากอีกฝ่ายมีพรสวรรค์เหนือมนุษย์เช่นนี้ในการฝึกฝนพลังปราณแท้ เขาไม่อาจจินตนาการได้ว่าอีกฝ่ายจะเติบโตไปถึงขั้นใด ปรมาจารย์ มหาปรมาจารย์ จะนับเป็นอะไร เกรงว่าคงไต่ระดับสูงขึ้นไปกว่านั้นได้อีก
ในยามนั้น สีหน้าของเซินเชียนซานก็แข็งค้างไป
จู่ ๆ เขาก็นึกถึงเรื่องน่าสะพรึงกลัวขึ้นมา
จากสถานการณ์ที่เขาเข้าใจ อีกฝ่ายเป็นทหารต้าเฉียน และมีความขัดแย้งที่ไม่อาจประนีประนอมกับเผ่าถ่ามู่ของพวกเขา
หากวันนี้เขาไม่สามารถกำจัดปีศาจตรงหน้านี้ได้ เมื่อปีศาจร้ายนี้เติบโตขึ้นมาอีกในภายภาคหน้า เผ่าถ่ามู่ของพวกเขาจะต้องเผชิญหน้ากับสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวเพียงใด
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เซินเชียนซานก็เงยหน้าขึ้น จ้องไปยังหลี่เต้าด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคว
