น้อย แล้วเริ่มใช้ดาบเหล็กทมิฬเจาะเลือดตัวเองอีกครั้ง
ตอนนี้เขาผ่านการเปลี่ยนแปลงครั้งที่สี่แล้ว ถึงเวลาที่จะให้จางเมิ่งและคนอื่น ๆ ได้รับการปรับเปลี่ยนด้วยเลือดวิเศษอย่างสมบูรณ์
ในช่วงเดือนที่ผ่านมา จางเมิ่งและคนอื่น ๆ ได้ดื่มเลือดวิเศษไปอีกครั้ง หากเป็นตามที่เขาคำนวณไว้แต่แรก ตอนนี้เหลือเพียงแค่ครั้งสุดท้ายเท่านั้น
ไม่นานหลังจากนั้น หลี่เต้าก็เดินออกมาจากกระโจม
“หัวหน้า!” ทันทีที่เห็นหลี่เต้าเดินออกมา จางเมิ่งและคนอื่น ๆ ก็รีบลุกขึ้นเดินเข้ามาต้อนรับ
หลี่เต้าส่งถังน้ำที่บรรจุเลือดวิเศษในมือให้พลางกล่าวว่า “เอาไปแบ่งกันเถอะ นี่น่าจะเป็นครั้งสุดท้ายที่พวกเจ้าจะได้ดื่มมัน”
จางเมิ่งที่กำลังจะรับถังน้ำด้วยความดีใจถึงกับชะงักไป “หัวหน้า พวกข้าทำอะไรผิดหรือ?” จางเมิ่งกล่าวอย่างน้อยใจ
“อย่าคิดมาก แค่หลังจากที่พวกเจ้าดื่มครั้งนี้แล้ว ต่อไปสิ่งนี้จะไม่มีประโยชน์กับพวกเจ้ามากนัก” หลี่เต้ากลอกตาแล้วจึงค่อยตอบ
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ จางเมิ่งและคนอื่น ๆ ต่างถอนหายใจด้วยความโล่งอก ขอเพียงแค่ไม่ใช่ความผิดของพวกเขาก็พอ
หลังจากนั้น ภายใต้การจัดสรรของจางเมิ่งและเสวียปิง เลือดวิเศษก็ถูกแบ่งให้ทุกคนอย่างรวดเร็ว
จางเมิ่งยกชามในมือขึ้น กล่าวเสียงดัง “ขอคารวะหัวหน้าใหญ่!”
เมื่อเห็นดังนั้น คนที่เหลือต่างก็พากันยกชามขึ้นพร้อมเอ่ย “ขอคารวะหัวหน้าใหญ่!”
แล้วพวกเขาก็ดื่มยาวิเศษในชามพร้อมกัน
หลี่เต้ายืนอยู่ด้านข้
