างมองดูทุกอย่างเงียบ ๆ
ในที่สุด หลังผ่านไปสิบกว่าลมหายใจ คนแรกก็เริ่มมีปฏิกิริยา เห็นผิวหนังของเขาเริ่มแดงขึ้น รูขุมขนเปิดออก มีไอสีแดงอ่อน ๆ พวยพุ่งออกมาจากข้างใน
ต่อมาก็เป็นคนที่สอง คนที่สาม จนสุดท้ายร่างกายของทุกคนก็เกิดการเปลี่ยนแปลงเช่นเดียวกัน
พวกเขาเหมือนกับอยู่ในซึ้งนึ่ง เกล็ดหิมะที่ตกลงมาจากฟ้ายังไม่ทันแตะศีรษะก็ระเหยหายไปด้วยไอสีแดง
หลี่เต้าจำได้ว่าไอสีแดงเหล่านี้คือเลือดเสียที่ระเหยออกมาจากร่างของจางเมิ่งและคนอื่น ๆ
อาจเป็นเพราะพวกเขาไม่มีความเป็นศัตรูต่อหลี่เต้าเลย ฤทธิ์ของเลือดวิเศษจึงอ่อนโยนลง หากพวกเขามีความเป็นศัตรู คงเป็นเหมือนตอนที่ทดลองกับพวกคนป่าก่อนหน้านี้ เลือดวิเศษจะบังคับให้เลือดเปลี่ยนแปลงในทันที
เวลาผ่านไปไม่นาน ทันใดนั้น จางเมิ่งก็เป็นคนแรกในกลุ่มที่ลืมตาขึ้น
ตูม! พลังที่มองไม่เห็นระเบิดออกมาจากร่างของเขา
วรยุทธ์ของเขาในตอนนี้ทะลวงจากโฮ่วเทียนระดับสองขึ้นสู่ผู้ฝึกยุทธ์โฮ่วเทียนระดับหนึ่ง เหลือเพียงก้าวเดียวก็จะแตะขั้นเซียนเทียนได้แล้ว
ต่อมาก็มีเสียงทะลวงด่านดังขึ้นในกลุ่มคนอย่างต่อเนื่อง การดื่มเลือดวิเศษครั้งสุดท้ายนี้ให้ผลดีที่สุด เกือบทุกคนสามารถทะลวงด่านได้สำเร็จในทันที
