็นเผ่าใหญ่ มีจำนวนคนไม่น้อย แต่ก็ไม่ได้มากมายนัก
จำนวนรวมทั้งชายหญิง คนแก่และเด็ก มีประชากรราวหนึ่งล้านคน
ครั้งนี้กลับสูญเสียไปเกือบหนึ่งในร้อย นับว่าน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก ที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือ ผู้ที่เสียชีวิตส่วนใหญ่ล้วนเป็นชายฉกรรจ์ของเผ่าถ่ามู่
หากนับรวมกับผู้ที่ถูกส่งไปยังด่านฟู่เฟิงของต้าเฉียนด้วยแล้ว ตอนนี้ชายฉกรรจ์ที่เหลืออยู่ในเผ่าถ่ามู่แทบจะนับคนได้เลยทีเดียว
แม้กระทั่งชายฉกรรจ์ที่ยังมีชีวิตอยู่ ส่วนใหญ่ก็อยู่ในเมืองหลวง บนทุ่งหญ้าภายนอกอาจจะไม่เหลือชายฉกรรจ์มากแล้ว
ตุบ!
เซินถูทรุดตัวนั่งกับพื้นทันที จากนั้นก็คุกเข่าร้องตะโกน “ฝ่าบาท เซินถูไร้ความสามารถ เซินถูมีความผิด”
คนที่เหลือเมื่อเห็นภาพนี้ก็รีบก้มหน้าลงกับพื้นและตะโกนว่าตนเองมีความผิดเช่นกัน
พวกเขาเข้าใจดีว่าฝ่าบาทกำลังโกรธจัด หากพวกเขาไม่ระมัดระวัง อาจกลายเป็นที่ระบายอารมณ์เอาได้
ราชาถ่ามู่อดไม่ได้ที่จะเอ่ยเสียงเย็นชา “พวกเจ้ามีความผิดแล้วมันจะมีประโยชน์อันใด”
“สามารถจัดการกองกำลังทหารม้านั่นได้หรือไม่ ทำให้สิ่งที่ชนเผ่าสูญเสียไปกลับคืนมาได้หรือไม่ ช่างไร้ประโยชน์จริง ๆ”
เบื้องล่าง เซินถูค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นพูด “ฝ่าบาท พวกเราควรคิดหาวิธีจัดการกับกองกำลังทหารม้าที่พระองค์ตรัสถึง”
“จัดการ?” น้ำเสียงของราชาถ่ามู่ยังคงเย็นเยียบ “เจ้าพูดเหมือนว่ามันง่ายดาย หากมันง่ายขนาดนั้นข้าก็จัดการไปนานแล้ว จะต้องรอจนถึงตอนนี้ทำไม”
