เซินหลัวเล็กน้อย ราวกับทำท่าทางที่เซินหลัวกำลังจะทำล่วงหน้า
มุมปากของหลี่เต้ายกขึ้นเล็กน้อย เอ่ยเสียงเรียบ “เจ้าบอกว่าพลังกายของข้าสู้วิชาของเจ้าไม่ได้?”
เซินลั่วได้ยินดังนั้น ก็หัวเราะเยาะกล่าว “แล้วจะเป็นอย่างอื่นได้หรือ”
“งั้นเจ้าดูให้ดี” หลี่เต้าสีหน้าสงบนิ่ง
ปลดปล่อย! วินาทีถัดมา กล้ามเนื้อขาของหลี่เต้าพองขึ้น ความเร็วของร่างทั้งร่างเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล
ด้วยการระเบิดพลังที่น่าสะพรึงกลัวนี้ ร่างของเขาพุ่งทะยานราวกับกระสุนปืนใหญ่ไปทางเซินหลัว พร้อมกับเหวี่ยงง้าวมังกรทมิฬในมือ
เมื่อเห็นดังนั้น เซินหลัวก็รีบใช้วิชาตัวเบาหลบหลีก
ทว่าหลี่เต้ามองออกถึงเจตนาของอีกฝ่ายล่วงหน้า
ไร้เทียมทาน! ดาวพิฆาต! ง้าวมังกรทมิฬขณะที่พุ่งออกไปก็พลันเปลี่ยนท่าทางทันที เห็นได้ชัดว่าการเคลื่อนไหวก่อนหน้านี้เป็นเพียงการหลอกล่อ
ภาพตรงหน้าทำให้เซินหลัวต้องหรี่ตาลง รีบบิดร่างกายหลบหลีกอีกครั้ง
จะหลบได้หรือไม่? เซินหลัวอาจจะมีความเร็วสู้หลี่เต้าไม่ได้ แต่วรยุทธ์ของเขานั้นว่องไวจริง ๆ
แต่ถึงจะว่องไวไปก็ไร้ประโยชน์ เมื่อการเคลื่อนไหวทั้งหมดอยู่ในการคาดการณ์ เว้นแต่ว่าจะมีความได้เปรียบที่เด็ดขาด มิเช่นนั้นทุกอย่างก็ไร้ความหมาย
ดังนั้น เซินหลัวจึงพบว่าไม่ว่าเขาจะหลบอย่างไร ง้าวด้ามยาวนั้นก็สามารถตอบโต้ได้ล่วงหน้าเสมอ และยิ่งเคลื่อนไหวมากขึ้นเท่าไร เวลาที่จะตอบสนองก็ยิ่งน้อยลงเท่านั้น
ในที่สุด เขาก็หลบไม่พ้น จำต้อ
