งอดทนเลือกรับการโจมตีแทน
“อย่าคิดว่าจะสำเร็จ!” เซินหลัวตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยว ปลดปล่อยพลังกระบี่จำนวนมากออกมาระหว่างทั้งคู่ ตั้งใจจะให้ทั้งสองฝ่ายบาดเจ็บไปด้วยกัน
เมื่อเห็นเช่นนี้ หลี่เต้าไม่แม้แต่จะขมวดคิ้ว เขาตัดสินใจยกง้าวมังกรทมิฬพุ่งเข้าไปในวงล้อมอย่างแน่วแน่
เสียงดังสนั่น! เซินหลัวถูกโจมตีอย่างหนักจนกระเด็นออกไป หลี่เต้าก็ถูกกระแสพลังดาบจำนวนมากทิ้งรอยบาดแผลไว้เต็มร่าง
เซินหลัวกระเด็นถอยหลัง พยายามบังคับร่างกายให้เท้าแตะพื้น แรงปะทะที่เหลือทำให้ร่างของเขาลากเป็นรอยยาวบนพื้นถึงร้อยจั้ง
พรวด! ทันใดนั้น เซินหลัวก็กุมหน้าอกไว้ ใบหน้าแดงก่ำ เลือดสดพุ่งออกจากปากกระเซ็นเปรอะพื้น
เขาชี้นิ้วไปตามจุดต่าง ๆ รอบร่างกายของตน สีหน้าจึงค่อย ๆ กลับมาเป็นปกติ แล้วเงยหน้ามองไปทางหลี่เต้า
เสียงผ้าฉีกขาด! หลี่เต้าฉีกเสื้อผ้าที่ถูกพลังกระบี่ตัดจนขาดวิ่นออก ท่อนบนเปลือยเปล่า
พลังกระบี่ไม่เพียงตัดเสื้อผ้าของเขาเท่านั้น แต่ยังทิ้งรอยแผลไว้เต็มร่างกาย นับคร่าว ๆ มีรอยกระบี่ราวสามสี่สิบแห่ง
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังรู้สึกได้ว่าพลังกระบี่ที่แฝงอยู่ในบาดแผลเหล่านี้กำลังทำลายร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่อง บังคับไม่ให้แผลสมานตัว
เมื่อเห็นภาพนั้น เซินหลัวก็แย้มยิ้มเยาะ “ยังคิดจะรักษาบาดแผลให้สมานเร็ว ๆ อยู่อีกหรือ ข้าเคยพลาดท่าเรื่องนี้มาแล้ว จะให้ข้าทำผิดซ้ำอีกได้อย่างไร”
“หากไม่มีผู้ใดช่วยเจ้าขับพลังปราณเหล่าน
