กัดพลังกระบี่สายแรกได้ แต่อีกสองสายที่เหลือพุ่งเข้าปะทะร่างของเขาอย่างจัง จนทำให้เขาต้องถอยหลังไปหลายก้าว
เมื่อเห็นดังนั้น เซินเหลยก็อดหัวเราะไม่ได้ “เจ้าหนู ใช้ร่างกายที่เป็นเลือดเนื้อรับพลังกระบี่ เจ้าเป็นคนที่กล้าที่สุดที่ข้าเคยพบมา”
แต่ในชั่วขณะถัดมา รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาก็หยุดชะงักทันที
เมื่อหลี่เต้าเงยหน้าขึ้น บนร่างของเขามีบาดแผลสองรอยที่หน้าอก
เซินหลัวคิดว่าพลังกระบี่สองสายนั้นจะสร้างความเสียหายร้ายแรงให้อีกฝ่าย แต่เมื่อมองดูอย่างละเอียดกลับพบว่าพลังกระบี่นั้นเพียงแค่ทำให้อีกฝ่ายได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยเท่านั้น
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังตกตะลึง เมื่อเห็นบาดแผลทั้งสองรอยกำลังสมานตัวในความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
ผ่านไปเพียงไม่กี่ลมหายใจ หลี่เต้าก็กลับมายืนอยู่ตรงหน้าเซินหลัวอีกครั้ง
นอกจากรอยขาดสองรูบนเสื้อผ้าแล้ว ทั้งร่างของเขาก็เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ปีศาจร้าย! เซินหลัวให้คำประเมินเช่นนี้ในใจ
เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะมีวันที่พบเจอคนที่พลังกระบี่ไม่สามารถสังหารได้ และไม่รู้ว่าต้องเป็นคนแบบไหนถึงจะมีพลังฟื้นฟูได้มากมายถึงเพียงนี้
ไม่นานนัก อารมณ์ของเขาก็สงบลง จะเป็นปีศาจร้ายก็ช่างเถอะ ในเมื่อเขาสามารถทำร้ายมันได้ ก็ย่อมสามารถสังหารมันได้เช่นกัน ดังนั้นเขาจึงลงมือโจมตีอีกครั้งอย่างไม่ลังเล
ทางด้านหลี่เต้าก็รวบรวมสมาธิขึ้นมา เพราะเมื่อเทียบกับเขาที่เป็นเพียงผู้ฝึกฝนร่างกาย ฝ่ายต
